ตาโพลงด้วยความตกใจ “นะ… นนท์… นาย… นายจำได้…”
“ฉันจำได้ทุกอย่างเก่ง” นนท์ย่อตัวลง มือที่เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งใต้โลกแตะลงที่หน้าผากของเก่ง “นายแย่งพลังไฟไปเพราะคิดว่ามันคือความสบาย แต่นายไม่เคยรู้เลยว่า ฉันต้องทนทรมานเพื่อปกป้องคนอย่างนายมานานแค่ไหน”
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ตัวตนบนบัลลังก์โน้มตัวลงมาดูฉากนี้ด้วยความอิ่มเอมใจ แววตาสีฟ้าครามส่องประกายด้วยความปีติขีดสุด
“งดงาม… ความยุติธรรมที่ถูกฉาบด้วยความเลือดเย็น”
เขาสะบัดมือเรียก ‘กล่องของขวัญ’ สุดท้ายออกมา มันคือสถานะ [ความอมตะชั่วคราว] ที่จะมอบให้เก่ง เพื่อให้เขา ‘ตายไม่ได้’ ในขณะที่ร่างกายกำลังถูกแช่แข็งและแผดเผาไปพร้อมๆ กันเป็นเวลาอีก 1 ชั่วโมง
“จงรับรู้ถึงบาปของเจ้าในทุกอณูเซลล์… ก่อนที่ข้าจะอนุญาตให้เจ้ากลายเป็นเพียงเศษน้ำแข็งที่ไร้ค่า”
เขาหันไปมองนนท์ที่กำลังยืนขึ้นอย่างช้าๆ “ทำได้ดีมาก ‘ตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบ’ …ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะสร้างโลกที่หนาวเย็นนี้ออกมาเป็นเช่นไร”…