่งมั่น
“ถ้าโลกข้างนอกจะพังทลาย… อย่างน้อยฉันต้องมีที่นี่ไว้ปกป้องแม่กับน้อง”
เธอเริ่มตัดสินใจใช้เงินเก็บก้อนสุดท้าย กว้านซื้อเมล็ดพันธุ์ผัก อาหารแห้ง และอุปกรณ์ที่จำเป็นเท่าที่กำลังจะทำได้ ลินเริ่มทำสงครามกับกาลเวลาที่เธอก็ยังไม่รู้ว่าเหลืออยู่อีกนานแค่ไหน
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ในมิติที่ 5 ดวงตาสีฟ้าขนาดใหญ่คู่นั้นยังคงจ้องมองการกระทำของลินด้วยความสงบ เขาเห็นทุกย่างก้าว ความหวาดกลัว และความพยายามดิ้นรนเพื่อสะสมทรัพยากรของเธอ
เขายกมือพลังงานขึ้นโบกเบียวหนึ่งครั้ง ภาพของเด็กสาวที่กำลังขุดดินอย่างเอาเป็นเอาตายค่อยๆ จางลง แทนที่ด้วยมวลหมอกสีดำสนิทที่เริ่มแผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งจักรวาลหมายเลข 01
เขาลุกขึ้นยืน ร่างที่เป็นแสงสลัวนั้นแผ่ขยายออกจนปกคลุมดวงดาวเบื้องล่าง มุมปากที่มองไม่เห็นขยับขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับน้ำเสียงที่เย็นเยือกดังก้องไปทั่วความว่างเปล่า
“เตรียมตัวให้พร้อม เมล็ดพันธุ์น้อยๆ ของข้า…”
เขาสะบัดมืออีกครั้ง ส่งสัญญาณบางอย่างลงไปสู่โลกสีน้ำเงินใบนั้น
“ได้เวลาทำลายล้างแล้ว”
สิ้นคำพูดนั้น แสงสีฟ้าจากดวงตาของเขาก็วาบขึ้นจนดับแสงดาวทุกดวงในบริเวณนั้น …