สามตัวว่า “ประตูหยุนไห่” เขียนอยู่บนแผ่นจารึก อักษรเหล่านั้นแข็งแกร่งและทรงพลัง และการเขียนดูมีเสน่ห์ที่ไหลลื่น บ่งบอกว่าผู้ที่เขียนนั้นเป็นผู้ที่มีระดับการฝึกฝนสูง
เหล่าศิษย์ที่เฝ้าประตูภูเขารู้จักโมเฟยเป็นอย่างดีและทักทายเขาอย่างอบอุ่น เพราะโมเฟยเป็นผู้ดูแลประตูภูเขาเก่าและเดินทางไปมาระหว่างประตูเก่าและประตูใหม่บ่อยครั้งเพื่อจัดการเรื่องต่างๆ ดังนั้นเหล่าศิษย์ที่เฝ้าประตูจึงรู้จักเขาทุกคน
ถึงแม้ว่าหยวนเสี่ยวจะมาที่นี่เป็นครั้งแรก แต่เธอก็มากับโมเฟย จึงไม่มีใครห้ามเธอ
หลังจากผ่านประตูภูเขาเข้าไปแล้ว ทั้งสองก็เลี้ยวซ้ายไปตามเส้นทางบนภูเขาและมุ่งหน้าตรงไปยังสนามประลองยุทธแห่งยอดเขาเมฆาบิน สนามประลองนั้นกว้างใหญ่มาก ว่ากันว่าเมื่อร้อยปีก่อน ผู้อาวุโสจากสำนักเบื้องบน สำนักเมฆขาว ได้ใช้เวทมนตร์ช่วยระเบิดยอดเขาเมฆาบิน ทำให้เหลือพื้นที่ภูเขากว้างใหญ่เป็นฐานในการสร้างสนามประลองแห่งนี้ ซึ่งสามารถรองรับการแข่งขันได้หลายแมตช์พร้อมกันโดยไม่รบกวนซึ่งกันและกัน
เมื่อเข้าไปใกล้แท่นฝึกซ้อม ก็พบว่าใจกลางแท่นมีแท่นทรงกลมขนาดเล็ก 20 แท่น แต่ละแท่นสูงจากพื้นครึ่งจางและมีเส้นผ่านศูนย์กลางหกจาง ซึ่งเพียงพอสำหรับคนสองคนในการเคลื่อนไหว หลบหลีก และใช้ทักษะการต่อสู้
ด้านหน้า ด้านซ้าย และด้านขวาของสนามประลองศิลปะการต่อสู้ถูกออกแบบให้มีอัฒจันทร์เป็นชั้นๆ เพื่อให้ศิษย์คนอื่นๆ ได้ชมการแข่งขัน ด้านหลังสนามประลอง
