ี่ติดค้างเสี่ยวหวงไปแล้ว! ลุงโมเป็นคนยุติธรรมและเที่ยงธรรม เขาคงไม่ลำเอียงเข้าข้างคนใดคนหนึ่งหรอก ดูสิ พี่โมมีของขวัญอะไรอีกไหม?” หยวนเสี่ยวพูดปลอบอย่างใจเย็น
“มีมารยาทบ้างสิ!” พี่โมตะโกนเสียงดัง “ตอนนี้ฉันไม่มีเงินเลยสักบาท ฉันจะให้เสี่ยวจินได้ยังไง?!”
“เสี่ยวจิน บอกลุงโมว่าไม่ต้องรีบก็ได้ เลื่อนการให้ของขวัญไปก่อน แล้วค่อยจ่ายดอกเบี้ยทีหลังก็ได้!” หยวนเสี่ยวไม่สำนึกผิด ยังคงล้างสมองเสี่ยวจินต่อไป
หรือว่าพวกเขาแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน? ครอบครัวสามคนนี้มีความผิดฐานเป็นหนี้ใครต่อใครอย่างแท้จริง ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น!
ผลก็คือ เซียวจินอ้าปากและคายสมบัติที่ส่องประกายเจิดจ้าและเย็นยะเยือกออกมา!
หยวนเสี่ยวถือสมบัติไว้ในฝ่ามือ มันเย็นยะเยือก มันคือก้อนน้ำแข็งขนาดเท่าไข่ โปร่งแสง มองจากภายนอกจะเห็นนกตัวเล็กๆ เหมือนนกฟีนิกซ์ว่ายอยู่ข้างใน นกตัวนั้นมีสีน้ำเงินเข้ม แค่มองแวบเดียวก็ทำให้รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว
“ดูเหมือนจะเป็นนกฟีนิกซ์น้ำแข็ง สัตว์เทพในตำนานประเภทน้ำแข็ง ข้ารู้เพียงว่ามันหายากและทรงพลังอย่างยิ่ง แต่ข้าไม่ทราบรายละเอียดอื่นใด หากมีโอกาสในอนาคต เราสามารถสอบถามผู้อาวุโสอันดับสองของเราได้ ผู้อาวุโสอันดับสองดูแลศาลาสมบัติของสำนักเมฆามานานหลายปีและมีความรู้มากมาย บางทีเขาอาจจะรู้บางอย่าง” โมเฟยกล่าว
ฟีนิกซ์น้ำแข็ง? หยวนเซียวจดจำไว้ในใจ แต่เธอก็คงไม่ถามผู้อาวุโสอันดับสองง่ายๆ เพราะฟีนิกซ์น้
