ปรอบๆ ลานของสวนสัตว์วิญญาณ และมุ่งตรงไปยังเกาะเล็กๆ ในทะเลสาบที่พี่โมอยู่
ทะเลสาบแห่งนี้มีชื่อว่าทะเลสาบฉิวสุ่ย มีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล ตรงกลางทะเลสาบมีเกาะเล็กๆ ชื่อเกาะฉิวสุ่ย เกาะนี้ปกคลุมไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม มีเพียงหลังคาบ้านไม่กี่หลังที่มองเห็นได้รางๆ อยู่ไกลๆ หมอกที่ลอยขึ้นมาจากทะเลสาบทำให้เกาะฉิวสุ่ยดูราวกับดินแดนในเทพนิยาย
ไม่มีสะพานเชื่อมไปยังเกาะ มีเพียงเรือข้ามฟากที่อยู่ไกลออกไป โดยมีเรือเล็ก ๆ หลายลำจอดอยู่ หยวนเสี่ยวเองยังไม่สามารถเหาะบนดาบได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำได้เฉพาะผู้ที่มีระดับการกลั่นพลังปราณขั้นที่หกเท่านั้น ดังนั้นเธอจึงต้องเดินไปยังท่าเรือข้ามฟากและขึ้นเรือไป คาดว่าพี่โมคงเหาะบนดาบเสมอเมื่อเข้าและออกจากเกาะน้ำฤดูใบไม้ร่วง
หลังจากจุดธูปเสร็จแล้ว หยวนเซียวก็พายเรือไปยังชายฝั่งเกาะฉิวสุ่ยและขึ้นฝั่ง
หลังจากเดินไปข้างหน้าได้ไม่กี่สิบก้าว พื้นดินก็เปิดโล่งและราบเรียบลงทันที เมื่อเลี้ยวขวาผ่านป่าไผ่ คุณก็จะพบกับลานบ้านเล็กๆ ที่สวยงาม
“พี่โม หยวนเสี่ยวมาเยี่ยม!” หยวนเสี่ยวตะโกนเสียงดัง
“เข้ามาได้เลย ศิษย์น้องหยวน” เสียงของโมเฟยดังขึ้น โมเฟยอาศัยอยู่คนเดียวบนเกาะน้ำฤดูใบไม้ร่วงทั้งเกาะ ทำให้ทั้งเกาะเป็นบ้านของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องกังวลมากนักและมักจะนั่งฝึกฝนวิชาในลานบ้านอย่างสบายๆ
หยวนเซียวเดินเข้าไปในลานบ้านและเห็นโมเฟยนั่งอยู่ที่โต๊ะหิน กำลังตรวจสอบกล่องที่อยู่ต
