รงหน้าอย่างระมัดระวัง
“พี่โม นี่อะไรครับ?”
“น้องหยวน ลองดูแล้วเดาดูสิ” โมเฟยกล่าวพลางพลิกกล่องให้หันหน้าไปทางหยวนเสี่ยว
หยวนเสี่ยวเองก็ทรุดตัวลงนั่งที่โต๊ะหินและตรวจสอบมันอย่างละเอียด มันเป็นยาเม็ดสีดำที่ส่งกลิ่นยาจางๆ ตอนนี้เธออยู่ใกล้มาก เธอจึงสัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังปราณที่แผ่ออกมาจากยาเม็ดนั้น
หยวนเซียวพลันนึกถึงสิ่งที่ผู้อาวุโสสูงสุดเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้
“พี่โม ข้าได้ยินท่านผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวว่าเมื่อสองปีก่อนท่านมีโอกาสที่จะทะลุระดับการสร้างรากฐานได้ แต่ถูกขัดขวางด้วยเรื่องทางโลก ยาเม็ดนี้อาจเกี่ยวข้องกับการทะลุระดับการสร้างรากฐานหรือเปล่า?” หยวนเซียวคาดเดา
“นั่นก็จริง และนั่นก็ไม่จริงด้วย ยาเม็ดนี้เกี่ยวข้องกับการทะลุทะลวงไปสู่ขั้นสร้างรากฐานจริง ๆ จริงอยู่ที่ท่านผู้อาวุโสสูงสุดบอกว่าข้ามีโอกาสที่จะทะลุทะลวงไปสู่ขั้นสร้างรากฐานเมื่อสองปีก่อน” โมเฟยกล่าวอย่างช้า ๆ
“แต่การฝึกฝนของข้าพเจ้าไม่ได้ล่าช้าเพราะติดพันกับเรื่องทางโลกที่ประตูภูเขาเก่า หากแต่เป็นเพราะข้าพเจ้าล้มเหลวในการสร้างรากฐานมาแล้วครั้งหนึ่ง ในช่วงสองปีต่อมา ข้าพเจ้าใช้หินวิญญาณจนหมด และขายสมบัติเกือบทั้งหมดก่อนที่จะสามารถแลกเปลี่ยนเป็นยาเม็ดที่สองนี้ได้”
“เมื่อสองปีก่อน ข้าพเจ้าได้เข้าร่วมการแข่งขันใหญ่ของสำนัก และได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งในหมู่ศิษย์ในสำนักในปีนั้น พร้อมกับได้รับรางวัลอันทรงคุณค่าที่สุด
