“ไปที่สวนสมุนไพรวิญญาณเพื่อส่งมอบหน้าที่กันก่อนเถอะ ศิษย์น้องหยวน ขึ้นมานี่!” หมอเฟยโบกมือและขว้างดาบเหาะออกไป ดาบเหาะขยายใหญ่ขึ้นทันทีเป็นสองจางและหยุดนิ่งอยู่เหนือพื้นดินหนึ่งฉี หมอเฟยเดินนำหน้าและยืนอยู่ด้านหลัง พร้อมกับส่งสัญญาณให้หยวนเสี่ยวไปยืนอยู่ข้างหน้า
หยวนเสี่ยวเพิ่งทรงตัวได้ไม่นาน โมเฟยก็กดลงบนไหล่ของเขาจากด้านหลัง ทำให้ดาบเหาะเอียงขึ้นเล็กน้อยและพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศ ลมพัดผ่านหูของเขา และทิวทัศน์โดยรอบก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา หยวนเสี่ยวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉา
“พี่โม ระดับการฝึกฝนถึงระดับไหนถึงจะสามารถเหาะเหินบนดาบได้เหมือนท่านครับ?”
“เมื่อถึงระดับการกลั่นพลังปราณขั้นที่หก จะสามารถเหาะเหินบนดาบได้เป็นเวลานาน เมื่อถึงขั้นสร้างรากฐานแล้ว จะสามารถเหาะเหินโดยใช้พลังปราณได้เป็นเวลานาน ด้วยความเร็วที่มากขึ้นและหลบหลีกและหมุนตัวได้อย่างคล่องแคล่วมากขึ้น อย่างแรกยังจัดอยู่ในประเภทการควบคุมวัตถุ ในขณะที่อย่างหลังจัดอยู่ในประเภทการควบคุมพลังปราณแล้ว”
“ส่วนเรื่องการเทเลพอร์ตที่ลึกลับนั้น เป็นความสามารถที่เฉพาะผู้ฝึกฝนระดับจิตวิญญาณแรกเริ่มเท่านั้นที่เชี่ยวชาญได้ พี่โมยังไม่ค่อยได้เห็นโลกมากนัก และยังไม่เคยเห็นผู้ฝึกฝนระดับจิตวิญญาณแรกเริ่มคนไหนใช้มันเลย!” พี่โมกล่าวพร้อมกับหัวเราะอย่างถ่อมตัว
พวกเขาบินอยู่เหนือทะเลสาบขนาดใหญ่ ซึ่งมีเกาะเล็กๆ อยู่ตรงกลาง หมอเฟยชี้ไปที่เกาะนั้นแล้ว
