โชคดีที่ความสงสัยของพวกเขาไม่ได้ยืดเยื้อนานนัก
เพราะเมื่อกู้ว่านหลี่และกลุ่มสุดท้ายมาถึง
“ตูม!”
ภายในพื้นที่วิหารบรรพชน เสียงเหมือนฟ้าร้องดังขึ้น พลังวิญญาณอันมหาศาลพลุ่งพล่านกลายเป็นสะพานรุ้งเชื่อมระหว่างจุดที่วิญญาณเข้มข้นที่สุดในพื้นที่กับแท่นสูงด้านหน้าผู้อาวุโสทั้งหลาย
“ข้าทั้งหลายขอต้อนรับการเสด็จของบรรพบุรุษ!”
เมื่อเห็นสะพานรุ้งปรากฏ กู้ว่านหลี่รีบโค้งคำนับนำเหล่าผู้อาวุโสและรุ่นเยาว์คุกเข่าลงพร้อมกัน
“ลุกขึ้นเถิด”
บรรพบุรุษชางหมิงพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าว
ทุกคนลุกขึ้นยืน และนั่นเองที่พวกเขาสังเกตเห็นว่ามีอีกหนึ่งร่างยืนอยู่ข้างบรรพบุรุษ
นั่นคือกู้ฉางชิง
อย่างไรก็ตาม ในหมู่ผู้คนที่มาร่วมประชุม นอกจากกู้เจี่ย กู้หง และกู้หยิ่ง ไม่มีใครรู้ว่ากู้ฉางชิงเป็นใคร
เมื่อเห็นกู้ฉางชิงเดินเคียงข้างบรรพบุรุษไปยังที่นั่งหลัก เหล่าผู้อาวุโสในตระกูลก็แสดงความประหลาดใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด
“เขาเป็นใครกัน?”
ทุกคนกระพริบตา พร้อมกับความสงสัยในใจ
แม้แต่กู้หนีซางและเหล่าคนรุ่นเยาว์ก็ไม่อาจสงบใจได้ ต่างเต็มไปด้วยความอยากรู้
“หรือว่าเขาเป็นศิษย์ที่บรรพบุรุษเพิ่งรับไว้?”
“อาจเป็นไปได้! เพราะครั้งนี้ เหล่าผู้อาวุโสรับศิษย์ได้นำอัจฉริยะจากสายย่อยกลับมาเยอะ หากบรรพบุรุษมองว่าเหมาะสมและรับไว้เป็นศิษย์ ก็คงไม่แปลก!”
