แต่ในขณะเดียวกัน เหล่าอัจฉริยะจากสายย่อยและผู้ติดตามของตระกูลกู้ที่รู้ถึงพลังของกู้ฉางชิง ต่างรู้สึกสะใจอย่างที่สุด
พวกเขาเบื่อหน่ายกับความโอหังของกู้ซานมานานแล้ว แม้จะรู้สึกไม่พอใจ แต่ด้วยพรสวรรค์ของกู้ซานที่โดดเด่นเกินกว่าใคร พวกเขาจึงไม่กล้าขัดขวาง เพราะรู้ดีว่าหากขัดขืน ผลลัพธ์อาจจบลงเช่นเดียวกับศิษย์สายย่อยคนอื่น ๆ ที่พยายามแสดงตัวก่อนหน้านี้
แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป
เมื่อท่านชายฉางชิงกล่าวเช่นนั้น กู้ซานก็ไม่มีทางเข้าสู่สายหลักของตระกูลกู้ได้อีกต่อไป
เมื่อได้ยินคำพูดท้าทายของกู้ซาน ผู้คนรอบข้างที่รู้ถึงตัวตนของกู้ฉางชิงกลับหัวเราะเยาะในใจ
“แค่ผู้อาวุโสรับศิษย์?”
พวกเขาคิดว่าเป็นเรื่องตลก เพราะไม่เพียงแค่ผู้อาวุโสรับศิษย์ แม้แต่ผู้อาวุโสสูงสุดของสายหลัก ยังไม่อาจมีสถานะสูงส่งเท่าท่านชายฉางชิง
“สมควรแล้ว คนแบบนี้ ข้าไม่อยากข้องเกี่ยวด้วย”
เหล่าศิษย์สายย่อยคิดเช่นนี้และไม่คิดจะเตือนกู้ซาน เพราะพวกเขาหวังว่ากู้ซานจะไม่สามารถเข้าสู่สายหลักได้จริง ๆ
ส่วนคำพูดของกู้ฉางชิงนั้นจะมีผลหรือไม่ เมื่อถึงสายหลักของตระกูลกู้ กู้ซานจะได้รู้เอง
…
สำหรับกู้ฉางชิง เรื่องของกู้ซานเป็นเพียงเหตุการณ์เล็ก ๆ เท่านั้น
ครึ่งวันต่อมา เมื่อเรือวิญญาณแล่นผ่านกำแพงเขตแดนเข้าสู่เขตเฉียน พวกเขาก็เดินทางถึงเมืองชางหมิงอย่างราบรื่น
กู้หงและกู้เจี่ยที่เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อแยกย้ายกันทำหน้าที่
