เขาหัวเราะเย้ยหยัน พร้อมกับยกมือขึ้นและปล่อยพลังเพื่อกดดันราชาเทวะในชุดดำ หวังจับตัวเขาไว้
“เจ้าคนหยิ่งยโส! พวกเราเป็นถึงราชาเทวะเหมือนกัน เจ้าคิดว่าจะจับตัวข้าได้ง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!”
ราชาเทวะในชุดดำตะโกนเสียงเย็น พลางสะบัดมืออย่างรุนแรง
ทันใดนั้นเบื้องหน้าเขาก็ปรากฏแสงพลังวิญญาณพลุ่งพล่าน เคลื่อนไหวไม่หยุด
ด้วยการใช้พลังที่แท้จริงของเขา ราชาเทวะในชุดดำสร้างตราทองขนาดใหญ่ที่เหมือนมีน้ำหนักของโลกใบเล็ก ๆ ซ่อนอยู่
ตราทองนั้นพุ่งตรงไปยังตัวของกู้ฉางชิง
“ตูม!”
ตราทองทะลวงผ่านอากาศ ส่งเสียงกึกก้อง ทุกที่ที่มันผ่านไป พื้นที่รอบข้างเหมือนจะถูกฉีกขาดออก
แรงกดดันจากตรานั้นรุนแรงจนเหล่าผู้ฝึกตนจากสายรองต่างหยุดหายใจ
แม้แต่กู้หยิ่งและผู้อาวุโสระดับราชาคนอื่น ๆ ต่างก็มีแววตาเต็มไปด้วยความกังวล
แต่กู้เจี่ยและกู้หงกลับนิ่งสงบ พวกเขามั่นใจในตัวกู้ฉางชิง
ต่อหน้าผู้แข็งแกร่งที่สามารถล้มจักรพรรดิสวรรค์ได้ การคิดว่าจะหลบหนีออกไปได้เป็นเพียงความฝันลม ๆ แล้ง ๆ
และแล้วก็เป็นเช่นนั้น
เมื่อเผชิญหน้ากับตราทองขนาดใหญ่ กู้ฉางชิงเพียงหัวเราะเย็น ๆ พร้อมกับสะบัดแขนเสื้อ
ทันใดนั้น ลำแสงดาบส่องสว่างราวสายรุ้ง พุ่งทะลุอากาศออกไป
“วูม!”
เสียงดาบดังสะท้านก้องทั่วฟ้า ราวกับเสียงสายฟ้าฟาด
