ท่ามกลางสายตาตะลึงของทุกคน เพียงหนึ่งดาบก็สามารถผ่าทลายตราทองอันทรงพลังที่ราชาเทวะในชุดดำปลดปล่อยออกมา ดั่งมีดผ่านเต้าหู้
ตราทองถูกผ่าเป็นสองส่วนอย่างง่ายดาย และพลังของดาบยังคงพุ่งตรงเข้าใส่ราชาเทวะในชุดดำ
“อั่ก!”
ราชาเทวะในชุดดำรู้สึกราวกับร่างกายถูกสายฟ้าฟาด ห้าข้อต่างถูกค้อนหนักนับพันฟาดกระหน่ำจนร่างสั่นสะเทือน ท้องน้อยและวิญญาณลึกในจิตใจของเขาแตกเป็นเสี่ยง
เขาพ่นเลือดออกมาคำใหญ่ สีหน้าซีดเผือดถึงขีดสุด
พลังชีวิตของเขาเหือดหาย ร่างกายไม่สามารถต้านทานแรงกระแทกได้อีกต่อไป
เบื้องล่างเหล่าผู้ติดตามของเขาต่างมองขึ้นไปด้วยความตื่นตระหนกและสั่นไหว
ร่างของราชาเทวะในชุดดำตกลงมาจากท้องฟ้าโดยตรง
แต่ก่อนที่เขาจะตกกระแทกพื้น กู้ฉางชิงก็ยกมือขึ้น ใช้พลังวิญญาณสร้างสายพลังขึ้นพันรอบร่างของราชาเทวะ
ในพริบตาเดียว เขาก็ถูกจับตัวและถูกนำมาอยู่ต่อหน้ากู้ฉางชิง
กู้ฉางชิงเอื้อมมือดึงหน้ากากของเขาออก
“แค่ดาบเดียวโค่นราชาเทวะได้อย่างนั้นหรือ?”
“ไม่ใช่แค่โค่น แต่จับเป็นด้วย น่ากลัวยิ่งกว่าการสังหารเสียอีก!”
เหล่าผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์ต่างจ้องมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง
เดิมทีพวกเขาคาดหวังว่าจะได้เห็นการประลองของราชาเทวะ แต่กลับกลายเป็นว่าในเวลาเพียงเสี้ยววินาที ทุกอย่างจบลง
สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัยและความสนใจในตัวกู้ฉางชิง
“ข้าได้ยินเหล่าผู้อาวุโสพูดว่าท่านนี้คือท่านชายฉางชิง”
