ทั่วทั้งโถงเงียบงัน
กู้หงและคนอื่น ๆ ต่างอ้าปากค้างอย่างไม่รู้ตัว มองดูขนนกในมือของกู้ชิงเฉินที่ล้อมรอบด้วยแสงดวงดาวหกสิบดวงหมุนเวียนเปล่งประกายอย่างเจิดจรัส
จนกระทั่งแสงดวงดาวค่อย ๆ จางหายไปทีละดวง
พวกเขาจึงค่อย ๆ ฟื้นคืนสติจากความตกตะลึง แต่ในดวงตาที่จับจ้องไปยังกู้ชิงเฉินยังคงสะท้อนความรู้สึกช็อกจนไม่อาจจางหาย
เดิมทีพวกเขาคิดว่ากลุ่มสาขาย่อยแห่งเจียงหลินจะล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง
ใครจะคิดว่าเด็กน้อยที่ดูราวกับมาจากที่ไหนไม่รู้ และมีท่าทางซุกซนไร้เดียงสา กลับสามารถแสดงความสามารถโดดเด่นจนพลิกสถานการณ์ได้
ที่สำคัญกว่านั้นคือพรสวรรค์ของเขากลับน่าทึ่งเกินคาด
กู้เฉียนเสวี่ยถึงกับกระพริบตาถี่ ๆ อยู่ครู่ใหญ่ กว่าความรู้สึกตื่นเต้นในใจจะสงบลง
ก่อนหน้านี้ นางเคยคิดว่าตนเองมีพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา
แม้จะรู้ว่าผู้สืบทอดสายหลักแห่งชางหมิง รวมถึงบุตรศักดิ์สิทธิ์และท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ เคยจุดดวงดาวได้ถึง 39 และ 38 ดวงตามลำดับ
นางก็ยังไม่ท้อแท้ คิดว่าหากตั้งใจฝึกฝน นางย่อมสามารถไล่ตามทัน หรืออย่างน้อยก็ไม่ถูกทิ้งห่างจนเกินไป
แต่กู้ชิงเฉิน ที่ก่อนหน้านี้ดูเป็นเพียงเด็กน้อยน่ารักคนหนึ่ง กลับสามารถจุดดวงดาวได้ถึง 60 ดวง ซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่ทำให้นางรู้สึกเหมือนสูญเสียกำลังใจ
เหล่ารุ่นเยาว์ยังไม่อาจสงบใจได้
สภาพจิตใจของกู้หงในตอนนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง
