เมื่อต้องเผชิญกับวิหารเทพสุริยสวรรค์ หนึ่งในยักษ์ใหญ่ของแดนวิญญาณ นางก็ไม่แน่ใจว่าจะต้านทานได้
เมื่อเห็นเจียงเหลียนซินมีท่าทีลังเล เย่ว์หลิงซวนก็รู้สึกเหมือนได้คว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้
ความหวาดกลัวบนใบหน้าของนางเริ่มลดลงเล็กน้อย ดวงตาเผยความมั่นใจขึ้นมา
“ดูเหมือนเจ้าจะเข้าใจสถานะของข้าแล้ว ใช่ว่าข้าจะเป็นเพียงท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์แห่งชางหลันเท่านั้น แม้พวกเจ้าจะไม่เกรงกลัวแดนศักดิ์สิทธิ์ชางหลัน แต่ตราบใดที่พวกเจ้ายังอยู่ในแดนวิญญาณ พวกเจ้าก็ไม่สามารถล่วงเกินวิหารเทพสุริยสวรรค์ได้…ปล่อยข้าไปเสีย…”
คำพูดของเย่ว์หลิงซวนยังไม่ทันจบ ก็ถูกเสียงราบเรียบของกู้ฉางชิงที่ดังมาจากแท่นกลางขัดจังหวะ
“เหลียนซินไม่ต้องลังเล ฆ่านางเสีย”
เจียงเหลียนซินเงยหน้าขึ้นมองไปยังสามีของนางโดยไม่ตั้งใจ สายตาของกู้ฉางชิงเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยน
“เพียงแค่จักรพรรดิเทพเท่านั้น ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราต้องหวาดกลัว” กู้ฉางชิงกล่าวอย่างสงบ
