การปรากฏตัวของเหยียนเมิ่งฉี ในเวลานั้นราวกับเทวดาที่มาช่วยฉุดเขาออกจากความกลัว นางปลอบโยนเขาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และทำให้ความหวาดกลัวในใจของกู้ชิงเฉินหายไปได้มากมาย
กู้ชิงเฉินไม่มีวันลืมภาพที่เขาเคยอ้อนวอนศิษย์หลิวและพี่บลูให้เขาได้ติดตามพวกเขาในแดนลับ
ก่อนจากไป กู้ชิงเฉินได้มอบโอสถจำนวนมากให้เหยียนเมิ่งฉี เป็นโอสถที่ช่วยเพิ่มพลัง รักษาบาดแผล และฟื้นฟูพลัง ซึ่งเขาไปขอจากมารดาเจียงเหลียนซินก่อนเดินทางมา
“พี่หญิงเหยียน ไว้ข้าจะกลับมาเล่นกับพี่อีกนะ!”
“อีกอย่างถ้าพี่มีปัญหาใด ๆ ถือป้ายหยกนี้ไปที่สำนักใจพิสุทธิ์ สำนักใจพิสุทธิ์เป็นสำนักใต้การปกครองของท่านพ่อข้า พวกเขาจะช่วยพี่แก้ปัญหาทุกอย่าง หากพวกเขาแก้ไม่ได้ ข้าจะให้ท่านพ่อมาช่วยเอง!” กู้ชิงเฉินพูดพร้อมยื่นป้ายหยกชิ้นหนึ่งให้ ป้ายหยกนั้นสลักคำว่า “เฉิน” เอาไว้
นี่เป็นสิ่งที่กู้ชิงเฉินไปขอมาจากประมุขสำนักใจพิสุทธิ์ด้วยตนเอง
“สำนักใจพิสุทธิ์…”
เหยียนเมิ่งฉีย่อมรู้จักชื่อสำนักใจพิสุทธิ์ดี
ในดินแดนทะเลใต้ สำนักใจพิสุทธิ์เป็นสำนักที่เพิ่งเลื่อนขั้นเป็นอำนาจขอบเขตราชา มีผู้แข็งแกร่งขอบเขตราชาประจำการถึงสองคน
สำหรับตำหนักแห่งจันทร์ และสำหรับเหยียนเมิ่งฉี สำนักใจพิสุทธิ์นับเป็นอำนาจขนาดมหึมาที่ไม่อาจแตะต้องได้
แต่ทว่าสำนักขนาดใหญ่นี้ กลับเป็นเพียงหนึ่งในหลายสำนักที่อยู่ใต้การปกครองของบิดากู้ชิงเฉินเท่านั้น
