เมื่อเข้าไปในห้องโถง นางเห็นบิดามารดาและผู้อาวุโสในตระกูลหลายคนกำลังสนทนากับคนของตระกูลเหอ ทุกคนดูมีความสุข
“ฉีเอ๋อร์ เจ้ากลับมาแล้วหรือ?”
เมื่อเห็นนางเดินเข้ามา บิดาของเหยียนเมิ่งฉีลุกขึ้นทักทายทันที
“ท่านผู้นำ ข้ากำลังจะไปตำหนักแห่งจันทร์เพื่อตามตัวพี่เหยียน กลับกลายว่านางกลับมาเองเสียก่อน” เหยียนเสี่ยวอู่กล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ฮ่า ๆ ดีมาก กลับมาได้จังหวะพอดี!”
“มาเร็ว ๆ มาพบผู้นำตระกูลเหอสิ…”
ระหว่างที่เหยียนเมิ่งฉีทำความเคารพผู้ใหญ่ทีละคน ผู้นำตระกูลเหอก็ลอบสังเกตว่าที่ลูกสะใภ้ของตน
นางหน้าตาสะสวยทีเดียว เพียงแต่เป็นเพียงศิษย์ชั้นนอกของตำหนักแห่งจันทร์ พรสวรรค์ค่อนข้างธรรมดา
แต่หากลูกชายชื่นชอบ เขาก็ไม่ว่าอะไร
ชายผู้หนึ่งจะมีภรรยาสามสี่คนถือเป็นเรื่องปกติ หากพบหญิงที่ดีกว่าในอนาคต ก็ค่อยแต่งเพิ่มก็ยังได้
“ฉีเอ๋อร์…”
เหอเส้าฟู่ บุตรชายคนรองของตระกูลเหอ มองเหยียนเมิ่งฉีไม่วางตาตั้งแต่ที่นางปรากฏตัวในห้องโถง
ข้างกายเขามีชายหนุ่มอีกคนหนึ่งนั่งอยู่ เขาสวมชุดของศิษย์ชั้นในตำหนักแห่งจันทร์ ซึ่งน่าจะเป็นพี่ชายของเหอเส้าฟู่
“ท่านพ่อ ท่านผู้นำตระกูลเหอ การแต่งงานครั้งนี้…ข้าไม่อาจยอมรับได้”
หลังจากทำความเคารพเสร็จ เหยียนเมิ่งฉีกล่าวคำที่ทำให้ทุกคนในห้องโถงตกตะลึง
แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ พวกเขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน
“มีผู้แข็งแกร่งขอบเขตราชาเดินทางมาถึงเกาะชมจันทร์!”
