ในระดับพลังเดียวกัน ผู้ฝึกตนขอบเขตราชาลึกลับขั้นกลางระดับสัมบูรณ์ธรรมดาๆ แทบจะไม่สามารถต่อกรกับเทพมารร่างจำแลงได้เลย
ทว่าในมือของกู้ฉางชิง มันไม่ต่างอะไรกับเศษขยะ
ผ่านด่านแรก
ด่านที่สองก็ปรากฏขึ้นทันที เทพมารร่างจำแลงระดับเดิม แต่ครั้งนี้จำนวนเพิ่มขึ้นเป็นสองตน!
ทว่ากับกู้ฉางชิงแล้วก็ไม่มีความแตกต่างอะไร
เขาเพียงสะบัดดาบเบาๆ เทพมารร่างจำแลงทั้งสองก็แหลกสลายลงไปเช่นกัน
ผ่านด่านที่สอง
ต่อมา ด่านที่สาม… ด่านที่สี่…
กู้ฉางชิงจำไม่ได้แล้วว่าตนเองผ่านไปกี่ด่านแล้ว เทพมารร่างจำแลงที่เขาเผชิญหน้า แต่เดิมเริ่มต้นด้วยพลังเทียบเท่าขอบเขตราชาลึกลับขั้นกลางระดับสัมบูรณ์ แต่บัดนี้… พลังของพวกมันได้เพิ่มขึ้นจนถึงขั้นราชาสวรรค์
ทว่าแม้จะเป็นระดับราชาสวรรค์ แต่สำหรับกู้ฉางชิงแล้วก็ยังเป็นเพียงแค่ “หนึ่งดาบ” เท่านั้น
เวลาผ่านไปอีกช่วงหนึ่ง
เมื่อกู้ฉางชิงฟันเทพมารร่างจำแลงระดับราชาสวรรค์ขั้นสัมบูรณ์ทั้งหกตัวจนสลายไป ท่ามกลางความมืดมิดเบื้องหน้า ก็ไม่มีเทพมารตัวใดปรากฏออกมาอีก
“จบแล้วหรือ?”
กู้ฉางชิงอดรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เขาแอบคิดว่าจะได้เผชิญหน้ากับเทพมารระดับราชันเทพ แต่กลับจบลงอย่างง่ายดายเกินคาด
ขณะที่เขากำลังเตรียมตัวจะออกจากพื้นที่ทดสอบ ร่างเลือนรางของใครบางคนพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขาอย่างเงียบงัน
นั่นคือสตรีผู้หนึ่ง
