นางสวมมงกุฎหงส์ ผึ่งผายสง่างามดุจจักรพรรดินี ความงดงามของนางช่างล้ำเลิศเกินบรรยาย ไม่น้อยไปกว่านางสนมเจียงเหลียนซินของเขาเลยแม้แต่น้อย
นี่เป็นครั้งแรกที่กู้ฉางชิงได้พบสตรีที่งดงามเทียบเคียงกับเจียงเหลียนซิน
“นางผู้นี้… เป็นใคร?”
ทว่ากู้ฉางชิงไม่อาจสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งชีวิตจากร่างกายของนางแม้แต่น้อย
เมื่อหญิงสาวปรากฏตัว นางมองมายังกู้ฉางชิงด้วยแววตาประหลาดใจ
“เจ้า… เจ้าสามารถทะลวงศิลาศักดิ์สิทธิ์แห่งมารสวรรค์ได้อย่างนั้นหรือ?”
“เจ้าเป็นใครกัน?”
“ข้านามว่า หลานชิงเสวียน”
“โลกภายนอกต่างเรียกข้าว่า จักรพรรดิหยกสวรรค์”
“จักรพรรดิหยกสวรรค์? เช่นนั้นเจ้าเป็นเจ้าของแดนลับแห่งนี้อย่างนั้นหรือ?”
กู้ฉางชิงเอ่ยถามด้วยความตกตะลึง นางผู้นี้คือจักรพรรดิหยกสวรรค์ ผู้เป็นตำนานระดับจักรพรรดิแห่งทะเลหมื่นอสูรเมื่อพันปีก่อน?
จักรพรรดิหยกสวรรค์ส่ายหน้าเล็กน้อย “ข้าคือจักรพรรดิหยกสวรรค์ แต่ข้าไม่ใช่เจ้าของแดนลับนี้ ผู้ที่เป็นเจ้าของแดนลับแห่งนี้คือจักรพรรดิมารสวรรค์”
เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ แววตาของจักรพรรดิหยกสวรรค์พลันเย็นเยียบลง
“ข้าถูกเจ้าของแดนลับแห่งนี้… จักรพรรดิมารสวรรค์จองจำและผนึกไว้ ณ ที่นี้”
“แล้วจักรพรรดิมารสวรรค์ผู้นั้นเล่า?”
“มันตายไปแล้ว ข้าได้ทำลายมันลง ณ แดนลับแห่งนี้”
