ผู้บุกรุกเหล่านี้ก็คือกลุ่มผู้ฝึกตนในชุดคลุมสีน้ำเงินสี่คน
แม้พวกเขาจะมีจำนวนน้อย แต่ทั้งสี่ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งขอบเขตวิบากกรรม!
หากเปรียบเทียบกับฝ่ายของกู้ชิงเอ๋อแล้ว มีเพียงนางและอวี่เหวินเฟยเท่านั้นที่อยู่ในขอบเขตวิบากกรรม ส่วนที่เหลือไม่ว่าจะเป็นศิษย์จากสำนักใจพิสุทธิ์หรือศิษย์จากตำหนักชิงหลวน ล้วนอยู่เพียงระดับวิญญาณแท้จริง จึงไม่สามารถช่วยอะไรมากนัก
โชคดีที่ทั้งกู้ชิงเอ๋อและอวี่เหวินเฟยเป็นอัจฉริยะผู้มีพลังเหนือกว่าผู้ฝึกตนในระดับเดียวกัน ดังนั้นหากต้องต่อสู้กันขึ้นมา พวกเขาอาจไม่จำเป็นต้องเกรงกลุ่มคนเหล่านี้
“พวกท่าน ทุกสิ่งย่อมต้องมีลำดับก่อนหลัง แหล่งแร่หยกเขียวแห่งนี้พวกเราใช้เวลาขุดมาตั้งนานแล้ว พวกท่านมาถึงที่นี่ แล้วกลับบอกให้เรามอบแร่ถึงแปดส่วนให้พวกท่าน นี่มัน… ไม่มากเกินไปหน่อยหรือ?” กู้ชิงเอ๋อขมวดคิ้วเอ่ยขึ้น
“หึ! จะลำดับก่อนหลังอะไรกัน ข้ารู้แค่ว่าโลกนี้ ผู้ใดแข็งแกร่งกว่า ผู้นั้นคือความถูกต้อง!” ชายหนุ่มในชุดคลุมสีน้ำเงินที่ดูจะเป็นผู้นำของกลุ่มกล่าวขึ้นอย่างไม่แยแส
จากท่าทางของพวกเขา ดูเหมือนคนอื่นๆ ในกลุ่มนี้จะยอมรับเขาเป็นผู้นำโดยปริยาย
เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว กู้ชิงเอ๋อค่อยๆ วางมือลงบนด้ามดาบหยกขาวที่อยู่ตรงเอว
ดูเหมือนว่าการเจรจาจะไร้ประโยชน์เสียแล้ว…
