ก่อนหน้านี้ ตอนที่ชายหนุ่มชุดครามพูดถึงเรื่องนี้ กู้ชิงเอ๋อก็ยังไม่เชื่อทั้งหมด
ท้ายที่สุดแล้ว อีกฝ่ายอาจแต่งเรื่องขึ้นมาเพื่อบังคับให้พวกนางมอบศิลาวารีครามไปก็เป็นได้
ทว่าตอนนี้ดูเหมือนว่า…
อีกฝ่ายไม่ได้โกหก
“ผู้เฒ่าเปียน!”
ชายหนุ่มชุดครามและคนรอบกายต่างค้อมกายทำความเคารพไปยังผู้เฒ่าเปียนที่ลอยอยู่กลางอากาศ
ผู้เฒ่าเปียนพยักหน้าเบา ๆ ก่อนสายตาคมกล้าจะจับจ้องลงมายังกลุ่มของกู้ชิงเอ๋อ
แรงกดดันมหาศาลพลันแผ่ลงมา พวกกู้ชิงเอ๋อรู้สึกได้ถึงลมหายใจที่เริ่มติดขัด
“ท่านผู้อาวุโส ข้าคือศิษย์ตำหนักชิงหลวนแห่งขอบเขตทะเลใต้… ไม่ทราบว่าท่านจะพอเห็นแก่ตำหนักชิงหลวนปล่อยพวกข้าไปได้หรือไม่ พวกข้ายินดีมอบศิลาวารีครามทั้งหมดที่ขุดมาให้กับท่าน…”
อวี๋เหวินเฟยกล่าวขึ้นอย่างยากลำบาก
เมื่อสถานการณ์ถึงจุดนี้แล้ว เขาไม่มีทางเลือกนอกจากอ้างนามตำหนักชิงหลวนที่อยู่เบื้องหลัง หวังจะข่มขู่ผู้อาวุโสระดับขอบเขตราชาท่านนี้
ตำหนักชิงหลวนไม่ใช่แค่สำนักธรรมดา พลังของตำหนักอยู่ในระดับราชา และว่ากันว่าท่านตำหนักเจ้ากำลังจะก้าวข้ามเข้าสู่ขอบเขตราชาสวรรค์ หากสำเร็จตำหนักชิงหลวนจะกลายเป็นหนึ่งในห้าหรือสี่อันดับแรกแห่งหมื่นอสูรทะเลใต้
“ตำหนักชิงหลวน?”
ผู้เฒ่าเปียนหัวเราะเยาะขึ้นอย่างเย็นชา ตำหนักชิงหลวนอะไรกัน เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน
