“ลองสิ ข้าย่อมต้องลองอยู่แล้ว ข้าไม่ใช่คนไร้ค่าเช่นเจ้า!” เจี้ยนหนานซิงสบถออกมาอย่างไม่ไว้หน้า
เขากระชับดาบในมือแล้วพุ่งตรงไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจ
“ดูให้ดีเสียล่ะ ไอ้ขยะ…”
แต่ก่อนที่คำว่า “ขยะ” จะหลุดออกจากปากของเจี้ยนหนานซิงจนจบ
ร่างของกู้ฉางชิงที่ยังอยู่ห่างออกไป กลับปรากฏขึ้นข้างตัวเขาในชั่วพริบตา
ไม่มีใครทันได้เห็นว่ กู้ฉางชิงเคลื่อนไหวไปอย่างไร และที่สำคัญที่สุด ไม่มีใครมองเห็นว่าดาบในมือเขาออกจากฝักตั้งแต่เมื่อไหร่!
