“ท่านพี่ ท่านรู้จักกับสตรีผู้นี้หรือ?”
เจียงเหลียนซินที่ยืนอยู่เคียงข้าง กล่าวถามด้วยรอยยิ้มอบอุ่น นางไม่เคยใส่ใจเรื่องที่กู้ฉางชิงอาจรับหญิงอื่นเป็นภรรยารองหรือนางบำเรอ ซ้ำยังสนับสนุนด้วยสองมือ
นางไม่มีทางเลือก ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา กู้ฉางชิงมิได้เพียงแต่ฝีมือในการฝึกปราณจะแกร่งกล้าขึ้น แต่ความสามารถทางนั้น…ก็ช่างร้ายกาจจนน่าตกตะลึง นางแทบจะรับไม่ไหวเสียแล้ว
หากเขาจะรับภรรยารองหรือนางบำเรอเพื่อแบ่งเบาภาระของนางบ้าง นั่นย่อมเป็นเรื่องที่ดีมาก และนางเองก็เคยเอ่ยเรื่องนี้กับกู้ฉางชิงมาหลายครั้งแล้ว
กู้ฉางชิงพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะมองลงไปยังด้านล่าง “แม่นางมู่ เชิญร่วมทางด้วยกันเถิด”
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมมู่จื่ออี้ถึงมาอยู่ที่นี่ นางไม่ใช่ควรอยู่ที่เกาะไห่เยว่ ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าการประมูลและเป็นผู้จัดการให้เขาหรอกหรือ?
หรือว่าตระกูลมู่ไม่มีใครหลงเหลือแล้ว?
การไปแดนลับจักรพรรดิคุน ไยจึงกลายเป็นหน้าที่ของนางได้?
เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ดูเหมือนมู่จื่ออี้ในตอนนี้จะอยู่ในสภาพที่ไม่สู้ดีนัก
นางไม่ได้มีผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งแม้แต่ผู้เดียว แม้แต่ผู้มีพลังในขอบเขตวิบากกรรมยังไม่มี ใบหน้าดูอ่อนล้าอย่างยิ่ง เทียบกับสองปีก่อนแล้ว นางเปรียบเสมือนคนละคน
คำเชิญของกู้ฉางชิงทำให้สายตาหลายคู่จับจ้องไปยังมู่จื่ออี้ ความอิจฉาแสดงออกมาอย่างเด่นชัด
