“ครั้งล่าสุดที่แดนลับจักรพรรดิคุนเปิดคือเมื่อไหร่?”
กู้ฉางชิงเอ่ยถาม เขาไม่ได้รู้เรื่องเกี่ยวกับแดนลับจักรพรรดิคุนมากนัก เพราะครั้งก่อนที่เปิดตัวนั้นเป็นเรื่องราวในอดีตเมื่อหลายสิบปีก่อน ซึ่งในตอนนั้นเขายังไม่ได้เกิด
“สามสิบเจ็ดปีที่แล้ว”
“แดนลับจักรพรรดิคุนไม่มีระยะเวลาเปิดที่แน่นอน บางครั้งก็ห่างกันถึงห้าสิบปีเต็ม”
“แต่ทุกครั้งที่เปิด มันจะดึงดูดอำนาจมากมายและเหล่าผู้แข็งแกร่งที่ใกล้หมดอายุขัยให้หลั่งไหลเข้ามา โดยเฉพาะผู้ที่แสวงหาโอกาสสุดท้ายในการทะลวงขั้น”
“ในแต่ละครั้งที่แดนลับจักรพรรดิคุนเปิด จะสร้างยอดฝีมือรุ่นใหม่ขึ้นมาหลายคน”
“เพราะแดนลับจักรพรรดิคุนจำกัดเพียงผู้ที่อยู่เหนือระดับขอบเขตจักรพรรดิไม่ให้เข้า แต่ไม่มีการกำหนดขั้นต่ำ ดังนั้นแม้แต่ผู้ที่อยู่ระดับสร้างกายาก็สามารถเข้าไปได้ แต่โดยทั่วไปแล้ว อย่างน้อยต้องเป็นระดับวิญญาณแท้จริงถึงจะเหมาะสม เพราะหากเป็นระดับสร้างกายา คงไม่รอดจากสัตว์อสูรในนั้นแน่”
“แม้ว่าจะมีโอกาสมากมายในแดนลับจักรพรรดิคุน แต่ก็เต็มไปด้วยอันตราย แม้แต่ผู้ที่อยู่ในขอบเขตราชาก็ยังไม่กล้ารับประกันว่าจะออกมาได้โดยปลอดภัย เพราะมีขอบเขตราชาหลายคนที่ล้มตายในนั้น”
“อีกทั้งไม่ว่าจะเข้าไปพร้อมกันหรือไม่ เมื่อเข้าสู่แดนลับจักรพรรดิคุนทุกคนจะถูกส่งไปยังจุดต่าง ๆ แบบสุ่ม”
