ชุยหยงละสายตาจากกู้ซี่เอ๋อร์ หันมามองฉางผิงแล้วถามว่า “กู้ซี่เอ๋อร์? นางชื่อกู้ซี่เอ๋อร์อย่างนั้นหรือ? เจ้ารู้จักนาง?”
ฉางผิงพยักหน้ารัว ๆ “รู้จักแน่นอน ข้าเองก็มาจากเกาะหวังฉินเช่นกัน จะไม่รู้จักนางได้อย่างไร มาเถิดคุณชายชุย ให้ข้าพาท่านไปทำความรู้จักกับนางเอง…”
เขาดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ
นี่อาจเป็นโอกาสของเขา!
โอกาสที่จะได้เข้าสำนักใจพิสุทธิ์โดยไม่ต้องผ่านการทดสอบ!
แม้ว่าเขาจะชื่นชอบกู้ซี่เอ๋อร์ รวมถึงกู้ชิงเอ๋อร์ด้วย แต่ไม่ว่าจะเป็นกู้ซี่เอ๋อร์หรือกู้ชิงเอ๋อร์ ทั้งคู่ก็ไม่เคยสนใจเขาเลย
ในเมื่อไม่มีทางได้มาครอบครองอยู่แล้ว เช่นนั้นก็…
“หญิงงามเลิศล้ำเช่นนี้ ควรค่าแก่การได้รู้จักสักครั้ง”
“ไปกันเถอะ”
ชุยหยงมองฉางผิงด้วยสายตาชื่นชม และเพียงแค่นั้นก็ทำให้ฉางผิงรู้สึกตื่นเต้นอย่างที่สุด
อีกด้านหนึ่ง กู้ซี่เอ๋อร์เองก็สังเกตเห็นกลุ่มของชุยหยงและฉางผิงที่กำลังเดินตรงมาหา นางจึงคิดในใจว่า “ไม่ดีแล้ว”
“ใจเย็นไว้ ตอนนี้เราเข้ามาอยู่ในเขตเกาะเฉินซินแล้ว แม้เขาจะเป็นถึงบุตรชายของผู้นำตระกูลชุย แต่คงไม่กล้าทำอะไรเกินเลยนัก” อาวุโสที่สามกล่าวปลอบประโลมคนในกลุ่มพร้อมขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ซี่เอ๋อร์ ไม่คิดว่าจะได้เจอเจ้าที่นี่ นับว่าเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ”
ฉางผิงพูดขึ้นก่อนทันทีที่เข้าใกล้ พลางทำท่าทางราวกับสนิทสนมกับกู้ซี่เอ๋อร์ แต่แท้จริงแล้ว ทั้งคู่เพียงแค่รู้จักกันเท่านั้น
