ในเวลานี้ สิ่งที่กู้ซี่เอ๋อร์ต้องการที่สุดคือออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
ชุยหยงไม่ได้ขัดขวาง เพราะขณะนี้พวกเขาอยู่ในเขตเกาะเฉินซินแล้ว แม้เขาจะมีฐานะสูงส่ง แต่ก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามในที่แห่งนี้
แม้ว่ากู้ซี่เอ๋อร์จะไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ แต่ท่าทีของนางก็ชัดเจนราวกับเขียนคำว่า “ข้าไม่อยากรู้จักท่าน” ไว้บนใบหน้า
สิ่งนี้ทำให้ชุยหยงรู้สึกเสียหน้าไม่น้อย
ใบหน้าของเขาเริ่มหมองลง
ในฐานะบุตรชายของผู้นำตระกูลชุย หญิงสาวที่พยายามเข้าหาเขามีมากมายนับไม่ถ้วน
แต่หญิงที่เขาต้องออกหน้ามาเองนั้น มีไม่มาก
ไม่นึกเลยว่าครั้งนี้ที่เขาแสดงความสุภาพอย่างที่สุด กลับได้รับการปฏิเสธเช่นนี้
หลังถูกปฏิเสธ ชุยหยงเริ่มเผยให้เห็นนิสัยเดิมของเขาที่ซ่อนอยู่
“ถึงกับไม่เห็นคุณชายชุยอยู่ในสายตา นางนี่หยิ่งผยองเสียจริง เห็นทีพลังหนุนหลังคงไม่ธรรมดา” หญิงสาวหน้าตาเย้ายวนที่อยู่ข้างชุยหยงกล่าวประชดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
นางเองก็อยากเข้าหาชุยหยง แต่ดูเหมือนว่าชุยหยงไม่เคยสนใจนางเลย ตอนนี้เมื่อเห็นเขาเข้าไปทักทายกู้ซี่เอ๋อร์ นางยิ่งรู้สึกอิจฉา แต่สิ่งที่ทำให้นางโมโหที่สุดคือท่าทีของกู้ซี่เอ๋อร์ที่ดูไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับชุยหยงเลย
สิ่งนี้ยิ่งทำให้นางไม่พอใจจนเกิดความแค้นใจลึก ๆ
“คุณชายชุยให้ความสนใจนาง นั่นถือเป็นวาสนาของนางแท้ ๆ แต่กลับไม่รู้จักบุญคุณ” ผู้คนที่อยู่รอบตัวชุยหยงก็เริ่มพูดจาถากถาง
