การประมูลในช่วงที่เหลือ กู้ฉางชิงได้ของทุกชิ้นที่เขาต้องการอย่างง่ายดาย
หลังจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ไม่เพียงแต่โม่ห่าวไป่จะไม่กล้าสู้ราคา แม้แต่คนอื่น ๆ ก็เริ่มหวั่นเกรงชายผู้นี้ ความกล้าหาญและความดุดันของกู้ฉางชิงทำให้ไม่มีใครกล้าแข่งราคา ดังนั้น ของทุกชิ้นที่เขายกมือเสนอราคาจึงแทบไม่มีคู่แข่ง
โม่ห่าวไป่และตงเหยียนออกจากงานประมูลไปตั้งแต่แรก ๆ
ความอับอายที่ได้รับในวันนี้ทำให้โม่ห่าวไป่ไม่อาจอยู่ที่นั่นต่อได้
ในที่สุด ราชาหมาป่าน้ำที่กู้ฉางชิงนำมาฝากขาย ทั้งกระดูก เขี้ยว ขน และอวัยวะภายในต่าง ๆ รวมกันขายได้ถึงหนึ่งแสนสามหมื่นหินวิญญาณ
กู้ฉางชิงพอใจอย่างมาก
ในขณะเดียวกัน เมื่อโม่ห่าวไป่กลับถึงบ้านตระกูลโม่ เขาก็ตรงไปหาบิดาของเขาทันที
โม่ห่าวไป่ไม่เคยได้รับความอับอายเช่นนี้มาก่อน รู้สึกว่าหากไม่ได้แก้แค้น เขาคงไม่อาจเงยหน้ามองใครในเกาะไห่เยว่อีกต่อไป
แต่เมื่อหัวหน้าตระกูลโม่ฟังเรื่องราวทั้งหมด สีหน้ากลับสงบนิ่ง
“ท่านพ่อ?”
โม่ห่าวไป่เห็นบิดาไม่พูดอะไร เขาจึงมองไปด้วยความสงสัย เพราะท่าทีนี้ต่างจากสิ่งที่เขาคาดคิดอย่างสิ้นเชิง
“ห่าวไป่ เจ้าไม่ใช่เด็กแล้ว เจ้าคือทายาทของตระกูลโม่ แต่เจ้ามีพฤติกรรมเช่นนี้ แล้วเจ้าคิดว่าข้าจะวางใจให้เจ้าสืบทอดตระกูลได้หรือ?”
“หยุดเสียเวลาไปกับพวกเพื่อนฝูงไร้สาระของเจ้า มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย”
“หา?”
