หลังออกมาจากหอประมูลไห่เยว่ กู้ฉางชิงไม่ได้กลับไปยังโรงเตี๊ยมทันที เขามีหินวิญญาณมากกว่า 50,000 ก้อนติดตัว จึงตั้งใจไปที่ตลาดเพื่อซื้อสมุนไพรสำหรับปรุงยา หินวิญญาณ 50,000 ก้อนนับว่าเป็นจำนวนเงินมหาศาล เพราะทั้งตระกูลกู้รวมกันยังมีทรัพย์สินเพียงราว 5,000 ก้อนเท่านั้น
“การเป็นนักปรุงยานี่มันอาชีพที่ทำเงินได้ดีจริง ๆ” ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณคัมภีร์โอสถจักรพรรดิและร่างศักดิ์สิทธิ์เปลวไฟเขียว การเป็นนักปรุงยาอาจทำเงินได้มากก็จริง แต่สำหรับนักปรุงยาทั่วไป การสะสมทรัพย์สินด้วยความเร็วเช่นนี้เป็นเรื่องที่ยากจะทำได้เหมือนกู้ฉางชิง
ปัจจุบันเขาสามารถปรุงเม็ดยาระดับสามหรือระดับต่ำกว่าให้มีระดับลวดลายศักดิ์สิทธิ์ได้แทบทั้งหมด มีเพียงเมื่อปรุงเม็ดยาระดับสามหรือสี่ขึ้นไปเท่านั้น ที่อาจมีบางส่วนไม่ถึงระดับลวดลายศักดิ์สิทธิ์ ความสามารถเช่นนี้แม้แต่นักปรุงยาระดับจักรพรรดิก็ยากจะทำได้
แม้กู้ฉางชิงจะยังไม่ใช่จักรพรรดินักปรุงยา แต่ในด้านการปรุงเม็ดยาระดับต่ำ เขากลับเหนือกว่าจักรพรรดินักปรุงยาเสียอีก
หลังผ่านไปครึ่งชั่วโมง กู้ฉางชิงได้ซื้อสมุนไพรและวัสดุปรุงยาที่ต้องการเกือบครบแล้ว เขาใช้เงินไปประมาณ 20,000 หินวิญญาณ สำหรับเขา มันไม่ใช่เรื่องน่าเสียดาย
“ยิ่งใช้มากก็ยิ่งทำกำไรได้มาก” ด้วยสมุนไพรชุดนี้ หลังหักส่วนที่เขาใช้เองแล้ว มูลค่าเม็ดยาที่สามารถปรุงได้จะมีไม่ต่ำกว่า 100,000 หินวิญญาณ
