มู่จื่ออี้กลอกตาในใจ คิดว่า ‘ไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอกเถอะ จะกุเรื่องที่ฟังแล้วดูไม่น่าเชื่อไปทำไม’
ปฏิกิริยาของมู่จื่ออี้อยู่ในความคาดหมายของกู้ฉางชิง
ที่นางไม่เชื่อก็เป็นเรื่องปกติ เพราะหากเป็นคนอื่นก็คงไม่มีทางเชื่อเช่นกัน
แต่สิ่งที่กู้ฉางชิงพูดนั้นเป็นความจริงทั้งหมด
ถ้าหากเขาปลอมตัวเป็นชายชราสักคน บางทีคำพูดนี้อาจจะดูน่าเชื่อถือขึ้นมาบ้าง
กู้ฉางชิงยักไหล่เล็กน้อยโดยไม่ได้อธิบายเพิ่มเติม
สิ่งที่เขาพูดคือข้อเท็จจริง ส่วนจะเชื่อหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับมู่จื่ออี้เอง
“นอกจากซากอสูรนี้แล้ว ข้ายังมีเม็ดยาวิญญาณอยู่อีกจำนวนหนึ่ง แต่เม็ดยาเหล่านี้ข้าไม่ต้องการนำไปประมูล เจ้าลองดูว่าหอประมูลของเจ้าจะให้ราคาเท่าไร ถ้าเหมาะสม ข้าจะขายให้โดยตรง” กู้ฉางชิงกล่าวพลางส่งถุงเก็บของอีกใบให้กับมู่จื่ออี้
มู่จื่ออี้เปิดดูภายในถุงเก็บของ และเพียงแค่กวาดสายตาดูก็ทำให้นางที่เพิ่งสงบสติลงกลับมาตกตะลึงอีกครั้ง
“เม็ดยาฟื้นพลัง เม็ดยารวมพลัง เม็ดยาใจเยือกแข็ง เม็ดยาถอนพิษ…”
ภายในถุงเต็มไปด้วยเม็ดยาวิญญาณหลากชนิด ทั้งยังมีจำนวนมาก
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ… เม็ดยาเกือบทั้งหมดเป็นระดับลวดลายศักดิ์สิทธิ์
การปรุงเม็ดยาวิญญาณระดับลวดลายศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เรื่องง่าย แม้แต่ปรมาจารย์นักปรุงยาระดับสูง เช่น นักปรุงยาระดับสามที่ปรุงเม็ดยาระดับหนึ่ง ก็อาจไม่สามารถปรุงเม็ดยาที่มีลวดลายศักดิ์สิทธิ์ได้
