กู้ฉางชิงไม่อยากเสียเวลาต่อรองเพื่อเพิ่มหินวิญญาณอีกเล็กน้อย
การออกทะเลครั้งนี้ ซากของราชาหมาป่าน้ำถือเป็นโชคดีโดยบังเอิญ เพราะซากอสูรตัวนี้มีมูลค่ามากกว่าเม็ดยาทั้งหมดในถุงของเขารวมกันเสียอีก
“ว่าแต่หากข้ามีเม็ดยาวิญญาณระดับลวดลายโอสถเพิ่มอีก พวกเจ้าหอประมูลยังสามารถรับซื้อได้หรือไม่?”
ก่อนจะเดินจากไป กู้ฉางชิงถามขึ้น
แม้ในตอนนี้เขาจะไม่มีเม็ดยาเหลือ แต่เขาสามารถปรุงเพิ่มได้
หากหอประมูลไห่เยว่สามารถรับซื้อได้ทั้งหมด เขาก็จะไม่ต้องเสียเวลาหาที่อื่นเพื่อขายในอนาคต
“ท่านยังมีอีกหรือ?”
มู่จื่ออี้ตกใจเล็กน้อย เพราะเม็ดยาที่กู้ฉางชิงให้ก่อนหน้านี้ก็มีจำนวนมากแล้ว
ในความคิดของนาง นั่นน่าจะเป็นทั้งหมดแล้ว แต่จากน้ำเสียงของกู้ฉางชิงดูเหมือนเขาจะยังมีอีก?
“ไม่มีแล้ว แต่ข้าสามารถปรุงเพิ่มได้ หากหอประมูลของเจ้ารับซื้อได้ทั้งหมด เราอาจร่วมมือกันในระยะยาว”
มู่จื่ออี้นิ่งไปเล็กน้อย
ในใจนางคิดว่ากู้ฉางชิงชักจะเกินจริงไปแล้ว ทั้งการฆ่าอสูรราชา ทั้งการปรุงเม็ดยาวิญญาณระดับลวดลายโอสถ ท่านคิดว่าตัวเองเป็นราชานักปรุงยาหรืออย่างไร?
“ได้แน่นอน ไม่ว่าท่านจะมีเท่าใด หอประมูลไห่เยว่ของเราสามารถรับซื้อได้ทั้งหมด”
