คราวนี้มู่จื่ออี้ถึงกับชะงักไป
อาจจะไม่ใช่เรื่องโกหกทั้งหมด?
หมายความว่าอย่างไร?
“เมื่อหนึ่งวันก่อน ข้าได้รับข่าวว่าที่ทะเลหมื่นอสูรทางตอนใต้ ปรากฏอสูรระดับราชา แต่ไม่นานก็ถูกผู้แข็งแกร่งขอบเขตราชาที่ผ่านมาสังหาร และว่ากันว่าทำได้เพียงดาบเดียว”
“หากข้าคาดไม่ผิด อสูรที่เล่าลือในข่าวลือกับอสูรในถุงเก็บของของเจ้า น่าจะเป็นตัวเดียวกัน”
“นอกจากนี้ เม็ดยาที่เขามอบมา ข้าก็ได้ตรวจดูแล้ว ทั้งหมดเป็นระดับลวดลายโอสถ เม็ดยากลมเกลี้ยงสมบูรณ์ มีกลิ่นหอมจาง ๆ ของตัวยา ซึ่งชัดเจนว่ามันไม่ได้ถูกเก็บไว้นาน แต่น่าจะเพิ่งถูกปรุงขึ้นไม่เกินสามเดือน”
“ว่าอะไรนะ!?”
คราวนี้มู่จื่ออี้ถึงกับตกใจอย่างหนัก
สิ่งที่กู้ฉางชิงพูดเป็นเรื่องจริง?
เขาไม่ได้พูดโกหกแม้แต่คำเดียว?
เพียงแต่ตัวนางคิดว่ามันเหลือเชื่อเกินไป จึงไม่ยอมเชื่อ?
หรือว่า…นางเข้าใจเขาผิดมาตลอด?
“อายุยี่สิบปี แต่แข็งแกร่งขอบเขตราชา ทะเลหมื่นอสูรของเราได้ต้อนรับผู้ยิ่งใหญ่ที่หาได้ยากยิ่งแล้ว” ชายชราหยินกล่าวด้วยน้ำเสียงชื่นชม
“เสี่ยวจื่ออี้ หากท่านกู้กลับมาอีกครั้ง เจ้าต้องดูแลเขาอย่างดีที่สุด หากเราสร้างสายสัมพันธ์อันดีกับเขาได้ สำหรับตระกูลมู่ของเราจะถือเป็นพลังสนับสนุนอันยิ่งใหญ่”
อาวุโสหยินไม่ได้ตำหนิที่มู่จื่ออี้ไม่เชื่อในตอนแรก
