ตอนที่ 11 สาขาตระกูลกู้
“คุณชาย ข้านั่งที่นี่ได้หรือไม่?”
เบื้องล่าง กู่เยว่เสวียนเดินมาหยุดที่หน้าโต๊ะของกู้ฉางชิง นางเปลี่ยนจากท่าทีเย่อหยิ่งในตอนแรกเป็นน้ำเสียงอ่อนหวานเอ่ยถาม
แม้จะเป็นการถาม แต่ร่างของนางกลับทรุดตัวลงนั่งเรียบร้อยแล้ว
กู้ฉางชิงเหลือบมองนางแวบหนึ่ง
“ไม่ได้”
สิ้นเสียง กู้ฉางชิงก็หันไปมองทางอื่น ทำราวกับว่ากู่เยว่เสวียนเป็นเพียงอากาศธาตุ
หา?
กู่เยว่เสวียนนิ่งอึ้งไป
นางคาดเดาความเป็นไปได้ไว้มากมาย แต่ไม่เคยคิดว่าจะเจอสถานการณ์เช่นนี้
นางถูกปฏิเสธ แถมยังถูกปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงไร้เยื่อใย…
ใบหน้าของนางพลันซีดสลับเขียว
คำว่า “ไม่ได้” ของกู้ฉางชิง ได้ปิดกั้นทุกถ้อยคำที่นางเตรียมมาจนหมดสิ้น
เหตุการณ์บนชั้นสองเมื่อครู่เสียงดังเกินไป ต่อให้กู้ฉางชิงไม่อยากสนใจก็คงยาก เขาไม่คิดว่าตนเองมีเรื่องอะไรต้องสนทนากับหญิงสาวนิสัยเสียเช่นนี้
มันเสียเวลาเปล่า
กู่เยว่เสวียนข่มความโกรธในใจอย่างสุดความสามารถ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินจากไป
เมื่อกลับขึ้นมาบนชั้นสอง ใบหน้าบูดบึ้งของกู่เยว่เสวียนจับจ้องไปยังกู้ชิงเอ๋อร์ที่นั่งอยู่อย่างโดดเดี่ยว ความโมโหก็พลุ่งพล่านขึ้นมา
“ที่นี่ใช่ที่สำหรับศิษย์ชั้นนอกต่ำต้อยอย่างเจ้าจะมานั่งรึ? ไสหัวลงไปชั้นล่างเดี๋ยวนี้!”
กู้ชิงเอ๋อร์ได้ยินดังนั้น ก็ลุกขึ้นอย่างเงียบๆ เดินลงไปยังชั้นล่าง และหาที่นั่งมุมหนึ่งอย่างสงบ