ทำไมผู้ชายทุกคนถึงต้องไปรุมล้อมนังเด็กนั่นด้วย?
ศิษย์พี่หานก็เป็นเช่นนี้ กู้ฉางชิงก็เป็นเช่นนี้อีก
เพียงเพราะอะไร? เพียงเพราะมันสวยกว่าข้ารึ?
ด้านล่าง กู้ฉางชิงเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหากู้ชิงเอ๋อร์จริง
แต่ไม่ใช่เพราะรูปโฉมของนาง แม้กู้ชิงเอ๋อร์จะงดงาม แต่หากเทียบกับเจียงเหลียนซินภรรยาของเขาแล้ว ยังห่างไกลอยู่มาก
สิ่งที่ทำให้กู้ฉางชิงสนใจคือความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดที่เขามีต่อนาง ซึ่งยากจะอธิบายได้
กู้ชิงเอ๋อร์ที่จู่ๆ ถูกกู้ฉางชิงเดินเข้ามาหาก็ตกใจราวกับกระต่ายน้อยตื่นตูม นางหดตัวลงเล็กน้อยพลางเหลือบมองขึ้นไปยังชั้นสอง เห็นใบหน้าที่บูดเบี้ยวด้วยความโกรธของกู่เยว่เสวียนแล้วก็ได้แต่คิดในใจว่า ‘แย่แล้ว’
“ข้านั่งตรงนี้ได้หรือไม่?”
กู้ฉางชิงถามพลางยิ้ม เมื่อเห็นท่าทีประหม่าของกู้ชิงเอ๋อร์
“ดะ… ได้เจ้าค่ะ” กู้ชิงเอ๋อร์ตอบเสียงแผ่ว
เมื่อนั่งลงแล้ว กู้ฉางชิงจึงกล่าวว่า “พูดไปเจ้าอาจไม่เชื่อ แต่ข้ารู้สึกคุ้นเคยกับเจ้าอย่างน่าประหลาด ทั้งที่นี่เป็นครั้งแรกที่เราพบกัน”
พูดจบกู้ฉางชิงก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อย เกรงว่าคำพูดของเขาจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นข้ออ้างเพื่อเข้ามาทักทายหรือเปล่า
อืม…
มันก็ฟังดูเหมือนอยู่ แต่หามันไม่ใช่ข้ออ้างเลย กู้ฉางชิงรู้สึกถึงความคุ้นเคยจากตัวนางจริงๆ ซึ่งมันประหลาดมาก เพราะนี่คือครั้งแรกที่พวกเขาพบกัน
กู้ชิงเอ๋อร์พลันเงยหน้าขึ้นมองกู้ฉางชิง
