เจียงเหลียนซินเป็นคนเย็นชา มุ่งมั่นในการฝึกฝนจนไม่มีเพื่อน
ขณะที่เจียงไป๋เวยรู้สึกริษยาเจียงเหลียนซินตั้งแต่ยังเด็ก
ริษยาที่บิดาให้ความรักและเอ็นดูนางมากกว่า
ริษยาที่ทรัพยากรของตระกูลเทไปทางนางทั้งหมด
ริษยาความงามของนาง
ริษยาพรสวรรค์ของนาง
ริษยาทุกสิ่งทุกอย่างของนาง
ความริษยาทำให้นางเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง
มองดูเจียงเหลียนซินที่เต็มไปด้วยความอ้างว้าง เจียงไป๋เวยรู้สึกพึงพอใจในหัวใจอย่างยิ่ง วันที่นางรอคอยมาแสนนานได้มาถึงแล้ว
“ท่านหัวหน้าตระกูลตัดสินใจแล้วว่าจะให้เจ้าสมรสกับคนไร้ค่าแห่งตระกูลกู้”
“ครั้งหนึ่งเจียงเหลียนซินอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งตระกูลเจียง สตรีในฝันของคนมากมาย กลับต้องแต่งงานกับผู้นำตระกูลเล็กๆ ที่ตกต่ำ น่าขันสิ้นดี”
ที่จริงแม้กู้ฉางชิงไม่ใช่อัจฉริยะ แต่ก็ไม่ได้เป็นคนไร้ค่าเสียทีเดียว ทว่าในสายตาของเจียงไป๋เวย บุตรชายแห่งตระกูลเล็กในเมืองชายแดนเช่นเขา การเรียกว่าไร้ค่ายังดูเป็นการยกยอเกินไป
แม้ตระกูลเจียงจะส่งใครก็ได้จากสายหลักไปเปรียบ แต่พรสวรรค์ของพวกเขาก็ยังเหนือกว่ากู้ฉางชิง
เจียงเหลียนซินที่ถูกพี่สาวแท้ๆ เสียดสีเช่นนี้ กลับไม่แสดงความโกรธเคือง ดวงตางามไม่มีความรู้สึกใดๆ แฝงอยู่เลย นางเพียงกล่าวเรียบๆ
