้อมกัน หรือจะทยอยมาทีละคน?”
พวกเขาต่างงุนงง เพราะไม่คาดว่าลู่เฉินจะหลบหลีกการโจมตี ของยอดฝีมือขั้นแปลงเซียนได้ง่ายดายเช่นนี้
ไม่เพียงเท่านั้น ความโอหังของลู่เฉินยังทำให้ พวกเขารู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง
จึงมีกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่งรุมเข้าโจมตีลู่เฉิน แต่ไม่ว่าพวกเขาจะรุมล้อมอย่างไร ก็ไม่อาจทำอะไรลู่เฉินได้เลย กลับกัน ลู่เฉินสั่งเงาสายฟ้าออกมา แล้วปล่อยพายุสายฟ้านับไม่ถ้วน กระหน่ำลงมาทันที
สายฟ้าเหล่านั้นได้ทำให้ ผู้คนมากมายบาดเจ็บในพริบตา
ขณะนั้นผู้คนจึงเข้าใจว่าลู่เฉินไม่ใช่คนธรรมดา ส่วนกระบี่ยอดน้ำแข็ง หันไปกล่าวกับผู้คนเหล่านั้นว่า “พวกเจ้าถอยออกไปก่อน”
ผู้คนต่างถอยออกไป แต่ทุกคนต่างใจร้อน และบางคนยังตะโกนบอกกระบี่ยอดน้ำแข็งว่า “หัวหน้าเจี้ยน ท่านต้องจัดการมันให้ดี ๆ นะ!”
“หัวหน้าเจี้ยน รีบจัดการมันซะ ไม่อย่างนั้นถ้านายท่านรู้เข้า พวกเราตายแน่”
เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้ไม่ต้องการ ให้เรื่องที่ลู่เฉินปรากฏตัวอยู่ที่นี่ รั่วไหลไปถึงหูนายท่านของพวกเขา
สำหรับกระบี่ยอดน้ำแข็งเอง เขาเองก็ไม่ต้องการเช่นกัน จึงขมวดคิ้วแล้วฟาดกระบี่ลงมา ในชั่วพริบตาถัดมา เกล็ดหิมะนับไม่ถ้วนโปรยปรายลงมา โดยมีเป้าหมายอยู่ที่ลู่เฉิน
เมื่อเกล็ดหิมะเหล่านั้นกำลังจะปกคลุมลู่เฉิน เปลวไฟบนร่างกายของชายหนุ่มก็ลุกโชนขึ้นมา ทำให้เกล็ดหิมะเหล่านั้นไม่อาจทำอะไรข้าได้เลย
ผู้คนต่างตะลึงงัน และพากันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
กระบี่ยอดน
