หลังจากหั่วเอ่อร์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็พูดขึ้นมาว่า “หุบเขาเปลวเพลิงแห่งนี้ ถูกกองกำลังหนึ่งปิดล้อมไว้แล้วขอรับ”
“กองกำลัง?”
“ขอรับ กองกำลังนั้นทรงพลังมาก แต่ไม่มีใครรู้ที่มาของพวกมัน รู้เพียงว่าหากใครเข้าใกล้หุบเขาเปลวเพลิง ก็จะถูกขับไล่ออกมา หรือไม่ก็ถูกสังหาร” หั่วเอ่อร์พูดด้วยท่าทีจำนนต่อสถานการณ์
ลู่เฉินเข้าใจแล้ว จึงพูดว่า “งั้นก็ได้ รอให้ข้ามีโอกาสแล้วค่อยไปที่นั่น”
พูดจบ ชายหนุ่มก็พาหั่วเอ่อร์ไปยังสถานที่ปลอดภัย
จากนั้นลู่เฉินจึงมองไปยังเทียนเซียว ที่ยังคงหลับอยู่ แล้วค่อย ๆ ปลุกเขาให้ตื่น
เทียนเซียวค่อย ๆ ฟื้นคืนสติ และเมื่อเห็นตนเองนอนอยู่เช่นนั้น ดวงตาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ “ผู้อาวุโส ข้า…”
“พิษในรากวิญญาณสวรรค์ของเจ้า ถูกกำจัดจนหมดสิ้นแล้ว” ลู่เฉินตอบ
เทียนเซียวได้ยินเช่นนั้น ก็รีบตรวจสอบทันที
และเมื่อพบว่าพิษภายในร่างกายหายไปหมดแล้ว เทียนเซียวก็ตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง พร้อมแสดงความขอบคุณลู่เฉินสารพัด ส่วนลู่เฉินยิ้มมองเขาพลางพูดว่า “อย่าลืมคำสัญญาที่เจ้าให้ไว้กับข้า!”
“ผู้อาวุโสวางใจได้ ข้าจะให้ท่านพ่อพาท่านไปยังภูเขาฟ้าเหมันต์ทันที”
“ไปกันเลย” พูดจบ เทียนเซียวก็พาลู่เฉินออกจากห้องลับ
บรรดาผู้อาวุโสที่อยู่ภายนอกห้องลับ เมื่อเห็นว่าพิษบนตัวเทียนเซียวหายไปจนหมดสิ้น ต่างพากันแสดงอาการประหลาดใจ
ประมุขตระกูลเทียนได้ยินข่าวนั้น จึงรีบออกมาดูด้วยตนเอง
และเมื่อประมุขตระกูลเที
