ส่วนเทียนเซียวที่อยู่ภายในห้องลับ กลับรู้สึกกังวลใจอยู่บ้าง “ผู้อาวุโส ท่านทำได้จริง ๆ หรือ?”
“วางใจเถิด เจ้าจงผ่อนคลาย ส่วนที่เหลือมอบให้ข้าจัดการ” ลู่เฉินพูดจบก็ปลดปล่อย พลังเพลิงวิญญาณออกมา ทำให้เทียนเซียวหลับสนิท จากนั้นเขาก็เริ่มลงมือทำงานอย่างขะมักเขม้น
ในขณะนั้นเอง บนยอดเขาแห่งหนึ่งใกล้กับโรงเหล้าฟ้าเหมันต์ หัวหน้าผู้ดูแลก็ตื่นตระหนก “น้องสาว ตอนนี้จะทำอย่างไรดี?”
แม่ใหญ่เผยสีหน้าไม่ดี “แผนที่วางไว้อย่างยากลำบาก กลับถูกไอ้หนูที่ไม่รู้จักมาทำลายซะได้!”
หัวหน้าผู้ดูแลเองก็โกรธเคืองไม่น้อย “ไม่รู้จริง ๆ ว่าไอ้หนูคนนั้นมาจากที่ไหน”
“ข้าไม่สนว่าเขามาจากไหน แต่เขาต้องตาย!” แม่ใหญ่กล่าวด้วยความโกรธ
“ข้าจะส่งคนไปสืบดูว่า เขาเป็นใครกันแน่” หัวหน้าผู้ดูแลกล่าว
“ดี รีบไปเดี๋ยวนี้!”
หัวหน้าผู้ดูแลจึงจากไป ส่วนแม่ใหญ่ยังคงอารมณ์เสียอยู่ “น่าตายนัก”
คุณหนูรองเผยสีหน้าไม่สู้ดี “ท่านแม่ ตอนนี้พวกเราคงกลับไปไม่ได้แล้วใช่หรือไม่?”
“รอให้สืบได้ความก่อนค่อยว่ากัน” แม่ใหญ่พูดอย่างจนใจ
คุณหนูรองเองก็ทำได้เพียงรู้สึกหดหู่ใจ ส่วนลู่เฉินในห้องลับนั้น ได้ทำการล้างพิษให้กับเทียนเซียวเสร็จสิ้นแล้ว แต่เขายังไม่ฟื้นคืนสติ ชายหนุ่มจึงเข้าสู่ภูเขาซากศพ และมองไปยังหั่วเอ่อร์
หั่วเอ่อร์ตกใจกลัว “นาย… นายท่าน”
“หากไม่อยากตาย ก็จงตอบคำถามของข้า”
หั่วเอ่อร์ตกใจจนพูดติดอ่าง “นะ… นายท่านโปรดถามมาเลย!”
“คนที่โดนไ
