ู้ที่นี่ก็ไม่ได้มากนัก อย่างน้อยตอนนี้ลู่เฉินสามารถมองเห็น สถานการณ์ภายในระยะร้อยก้าวได้
ดังนั้นเมื่อลู่เฉินมาถึงก็มองไปรอบ ๆ ส่วนเทียนเซียวกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “ผู้อาวุโส ที่นี่แหละ”
ลู่เฉินรับคำแล้วพูดว่า “อีกสักครู่ข้าจะให้เจ้าเตรียมสมุนไพรบางอย่าง และเมื่อสมุนไพรเตรียมพร้อมแล้ว ข้าก็จะถอนพิษให้เจ้าได้ เข้าใจหรือไม่?”
“ขอรับ!” เทียนเซียวดีใจมาก แล้วนำลู่เฉินมายังทางเข้าค่ายกลที่เชิงเขา
เพราะว่าภายในภูเขาทุกแห่งล้วนถูกค่ายกลปกคลุมอยู่ หากต้องการเข้าไป ก็ต้องเข้าจากทางเข้าค่ายกล แต่ทางเข้านี้มีคนของโรงเหล้าฟ้าเหมันต์เฝ้าอยู่
เห็นได้ว่าคนเหล่านี้ล้วนสวมเสื้อคลุมสีขาวและหน้ากาก แต่เมื่อเห็นเทียนเซียว ทุกคนต่างกล่าวอย่างเคารพว่า “คุณชายหก”
“อืม เปิดค่ายกลเคลื่อนย้ายส่งพวกเราขึ้นเขา” เทียนเซียวมองไปยังคนเหล่านี้แล้วกล่าว
แต่คนเหล่านี้กลับลังเลขึ้นมาทันที และเมื่อเทียนเซียวสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
“คุณชายหก โรงเหล้าฟ้าเหมันต์ของพวกเรา ห้ามบุคคลภายนอกเข้ามาขอรับ” คนเฝ้ายามอธิบาย
เทียนเซียวขมวดคิ้ว “เขาเป็นคนที่ข้าเชิญมา แบบนี้ก็ไม่ได้หรือ?”
“เรื่องนี้ต้องได้รับความยินยอมจากหัวหน้าผู้ดูแลก่อน”
“ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่แม้แต่เรื่องแบบนี้ก็ต้องได้รับความยินยอม จากหัวหน้าผู้ดูแลด้วย?” เทียนเซียวพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ
“ตั้งแต่ครั้งก่อนที่โรงเหล้าสูญเสียเหล้าไปบา
