บทที่ 806 ขุดของดีออกมาจากตัวผู้เฒ่าชิงรากวิญญาณได้ไม่น้อย
ลู่เฉินยิ้มพลางมองอีกฝ่าย “เจ้าไม่มีสิทธิ์เลือก!”
พูดจบ ชายหนุ่มก็ไปถึงตรงหน้าโซ่ตรวนเหล่านั้นทันที แล้วใช้เคล็ดทลายอักขระ
โซ่ตรวนของอีกฝ่ายถูกทำลายลงทันที เงาสุราถึงกับงุนงง “เพียงแค่นี้ก็ทำลายได้แล้วหรือ?”
“ข้าบอกว่าทำลายได้ก็ทำลายได้ เจ้าคิดว่าข้าล้อเล่นกับเจ้าหรือ?” ลู่เฉินจ้องมองอีกฝ่ายพลางยิ้มพูด
เงาสุรายังคงดื้อดึงและพูดว่า “ข้าจะบอกให้เจ้ารู้เอาไว้ ถึงเจ้าจะทำลายโซ่ตรวนได้ ทว่าข้าก็จะไม่ทรยศต่อพันธมิตรชิงรากวิญญาณ”
“โอ้? จริงหรือ?” ลู่เฉินใช้คาถาสยบภูตผี พันรัดวิญญาณของเงาสุราไว้ทันที
เมื่อเงาสุราเห็นวิญญาณของตนถูกพันธนาการ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที “นี่… เกิดอะไรขึ้น?”
“เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ?” ลู่เฉินยิ้มมองเงาสุรา
เงาสุราโกรธจัด “ข้าจะบอกเจ้าให้รู้เอาไว้ ถึงเจ้าจะพันธนาการข้าไว้ ก็ไม่มีประโยชน์หรอก!”
ลู่เฉินยกยิ้มเล็กน้อย แล้วปลดปล่อยพลังเพลิงวิญญาณออกมา
เมื่อเงาสุราเห็นประกายสีม่วงเหล่านี้ ก็ถามด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย “นี่มันอะไร ผู้ฝึกตนวิถีจิตรกร?”
“สิ่งที่สามารถทำให้เจ้าฝันได้” ชายหนุ่มยิ้มอย่างมีเลศนัย
เงาสุราพลันมีลางสังหรณ์เลวร้าย จากนั้นมันก็ค่อย ๆ หลับไปทีละน้อย ขณะที่ลู่เฉินยกยิ้มมุมปากขึ้น “ได้เวลาแล้ว”
หลังจากนั้นเขาก็เข้าไปในความฝันของเงาสุรา ภายในความฝันนั้น เงาสุราขยับตัวไม่ได้เลย ทำได้เพียงพูดด
