บทที่ 802 อาวุธวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ กระบี่วิญญาณกิเลน กระบี่อาถรรพ์
ใครจะทราบว่าเมื่อลู่เฉินเดินเข้าไป กลับไม่เป็นอะไรเลย อีกทั้งยังดึงพิษเหล่านั้นเข้าสู่ร่างกาย ทำให้พิษในบริเวณที่ชายหนุ่มยืนอยู่จางลงทันที
เมื่อเห็นเช่นนั้น นักบวชชราถึงกับตกตะลึง “ข้าอยู่ที่นี่มานานหลายปี แต่กลับยังไม่เคยเห็นผู้ใดประหลาดเช่นนี้มาก่อน”
“เจ้าอยู่ที่นี่มานานเท่าใดแล้ว?” ลู่เฉินมองไปทางนักบวชชราผู้นั้น
นักบวชชราตอบอย่างเก้อเขิน “ห้าถึงหกหมื่นปีแล้ว”
“อ้อ? นานถึงเพียงนั้นเชียว?”
“ใช่ แต่โชคดีที่ที่นี่มีผลไม้วิเศษอยู่บ้าง กินแล้วช่วยเพิ่มอายุขัย มิเช่นนั้น…” นักบวชชรากล่าวอย่างโล่งอก
ลู่เฉินมองอีกฝ่าย “เจ้าบอกว่าตนเองเป็นเจ้าของที่นี่ เช่นนั้นคงได้รับการยอมรับจากสิ่งใดสิ่งหนึ่งกระมัง?”
นักบวชชราตกใจ เพราะเขาไม่คิดว่าลู่เฉินจะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้
“มาถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะปิดบังอีกหรือ?” ชายหนุ่มมั่นใจว่าอีกฝ่ายต้องคุ้นเคย กับพื้นที่รอบ ๆ หอทะเลภูเขาเป็นอย่างดี ไม่เช่นนั้นคงไม่รู้ในทันทีว่า คนทั้งสองซ่อนตัวอยู่ที่ใด
นักบวชชราลังเลก่อนตอบ “เอ่อ…”
“วางใจเถิด ข้าจะไม่แย่งชิง” คำพูดของลู่เฉินทำให้นักบวชชราโล่งอก
ถังอิงถึงกับเหน็บแนมนักบวชชรา “ช่างขี้ขลาดจริง ๆ”
“เด็กหญิง ในการมีชีวิตรอดในพื้นที่ที่เจ็ดแห่งนี้ เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะระมัดระวัง เข้าใจหรือไม่?” นักบวชชราเต็มไปด้วยความจริงจังขณะกล่าว
แต่ถังอิงกลับไ
