บาง ๆ อีกทั้งพลังวิญญาณของเขาก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย
ไม่เพียงเท่านั้น ลู่เฉินยังสามารถใช้เม็ดยาอสูรสีดำ ควบคุมวิญญาณสัตว์ประหลาดตรงหน้าได้อีกด้วย
ปลาสามหัวดิ้นรนทันที แต่ลู่เฉินทำลายน้ำแข็งในพริบตา จากนั้นก็ยื่นมือไปทางมัน มันหดตัวลงทีละตัว และสุดท้ายก็ถูกชายหนุ่มผูกมัดให้กลายเป็นเงาสัตว์ขนาดเล็ก จากนั้นเขามองไปทางกุ่ยเจี่ยนที่ตกตะลึง “ยังต้องการมันอีกหรือไม่?”
กุ่ยเจี่ยนตกตะลึง “เจ้า… เจ้าทำอะไรกับมัน!?”
“มันน่ะไม่มีประโยชน์อะไรกับข้า ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจกำจัดมัน” ลู่เฉินยิ้มพลางมองกุ่ยเจี่ยน แล้วกำมือบดขยี้ จากนั้นวิญญาณสัตว์ประหลาดตัวนั้นก็สลายไปต่อหน้าต่อตา
ถังอิงงงุนงง “น่ากลัวจัง”
กุ่ยเจี่ยนตกใจจนหมดสภาพ จากนั้นก็ค่อย ๆ ถอยหลัง และสุดท้ายก็หายไปต่อหน้าทั้งสอง แต่มันกลับพูดขึ้นว่า “ไอ้หนู คนที่ประกาศภารกิจอยู่ในทะเลผีนี่แหละ แต่ดูว่าเจ้าจะหาเจอหรือไม่!”
พูดจบ อีกฝ่ายก็หายไปอย่างสิ้นเชิง
ถังอิงรีบมาอยู่ตรงหน้าลู่เฉิน พร้อมบอกกับเขาว่า “อย่าได้หลงกลเป็นอันขาด!”
“หลงกล เป็นไปไม่ได้หรอก!” ชายหนุ่มยิ้มพลางมองถังอิง
“ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ?” ถังอิงคิดว่าลู่เฉินจะยอมไปเสียที
แต่เขากลับมองมายังหญิงสาว “เจ้าคงไม่คิดว่าข้ามาที่นี่เพราะโมโหกระมัง?”
“ไม่ใช่เพราะถูกพวกเขายั่วโมโหหรือ?” ถังอิงถามอย่างงุนงง
“ข้ามาที่นี่เพราะมีจุดประสงค์” ลู่เฉินพูดจบก็ไม่พูดอะไรอีก พร้อมเดินต่อไปข้างหน้า
