าการเหล่านั้นพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วพันรัดลู่เฉินและถังอิงเอาไว้
ทันทีที่หญิงสาวถูกพันธนาการรัด นางก็รู้สึกว่าไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้
เรื่องนี้ทำให้ถังอิงงุนงง “นี่มันผู้ฝึกตนวิถีอะไรกัน”
“นี่คือโครงกระดูกวิญญาณที่มีเฉพาะในทะเลผี” กุ่ยเจี่ยนหัวเราะ
“โครงกระดูกวิญญาณ?” ถังอิงไม่รู้เลยว่าพวกมันมีประโยชน์อะไร
กุ่ยเจี่ยนจึงอธิบาย “โครงกระดูกวิญญาณพวกนี้สามารถดูดวิญญาณของพวกเจ้าได้ และพวกเจ้าก็ไม่สามารถต่อต้านได้!”
หลังถังอิงได้ยินดังนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก ส่วนกุ่ยเจี่ยนหัวเราะลั่น แต่ลู่เฉินกลับใช้คาถาสยบภูตผี แล้วจับโครงกระดูกมากมายเอาไว้ จากนั้นก็ทำลายวิญญาณภายในโครงกระดูกเหล่านั้นจนแตกสลาย ทำให้เงาโครงกระดูกทั้งหมดค่อย ๆ สลายหายไป
รอยยิ้มของกุ่ยเจี่ยนค่อย ๆ จางหาย ก่อนสุดท้ายจะถามด้วยความไม่อยากเชื่อว่า “เจ้าเพิ่งใช้อะไรไป!?”
“ก็แค่ทำลายวิญญาณของพวกมัน ให้แตกสลายเท่านั้น”
“ทำลายให้แตกสลาย?” กุ่ยเจี่ยนรู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้
ลู่เฉินเห็นสีหน้าไม่อยากเชื่อของอีกฝ่ายแล้วยิ้ม “พอเถอะ ข้าไม่อยากเสียเวลาพูดจาไร้สาระกับเจ้า!”
กุ่ยเจี่ยนแค่นเสียง “เจ้าคงไม่คิดว่าแค่นี้จะถือว่าเอาชนะข้าได้กระมัง?”
“ข้าไม่ได้พูดอย่างนั้น เพียงแค่รู้สึกว่าเจ้าไม่มีความสามารถพอจะรับมือกับข้าได้” ลู่เฉินมองกุ่ยเจี่ยนพลางยิ้ม
กุ่ยเจี่ยนจ้องมองกลับมาด้วยสายตาเย็นชา “ในเมื่อเจ้าอยากตาย ข้าก็สนองให้สมใจ
