่เป็นอะไรเลย?”
เมื่อถูกถาม ลู่เฉินก็เพียงพูดว่า “เพียงแค่นี้ก็คิดจะเอาชนะข้าแล้วหรือ?”
“พิษของข้าร้ายแรงนัก แม้แต่หญิงผู้นั้นก็ยังต้องใช้พลังมหาศาลในการต้านทาน แต่เจ้าเป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้เท่านั้น” อีกฝ่ายจ้องมองลู่เฉินอย่างงุนงง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่เฉินก็มองอีกฝ่ายพร้อมรอยยิ้ม “อ้อ? จริงหรือ?”
“ดูเหมือนข้าต้องเพิ่มพิษให้แรงขึ้นอีกหน่อย” หญิงผู้นั้นเพิ่มกำลังขึ้น
ครู่ต่อมา พิษสีเขียวมากมายพันรอบตัวลู่เฉิน ราวกับจะกลืนกินเขาทั้งร่าง
แต่ลู่เฉินก็ยังคงไม่เป็นอะไร อีกทั้งยิ้มพลางถามว่า “มีอย่างอื่นอีกหรือไม่?”
หญิงผู้นั้นเผยสีหน้าเคร่งเครียด “ยายเฒ่าหัวเราะอย่างข้ามีความสามารถอีกมากนัก!”
“ยายเฒ่าหรือ? เจ้าเรียกตัวเองแก่เกินไปแล้วกระมัง?” ลู่เฉินมองนางพร้อมรอยยิ้ม
“เจ้ารู้อะไรกัน?” หญิงผู้นั้นพูดอย่างประหลาด
อินซานและถังอิงต่างสงสัยว่าลู่เฉินจะพูดอะไร ขณะที่ชายหนุ่มหัวเราะอย่างประหลาด “ข้าอยากจะบอกว่าวิญญาณของเจ้ายังเยาว์นัก และคำสั่งสังหารล่าค่าหัวนี้ เจ้าแค่ยึดครองมันมาเท่านั้น”
อินซานตกใจ “ยึดครอง?”
“หรือว่านางเป็นสตรีวัยเยาว์?” ถังอิงถามด้วยความสงสัย
ลู่เฉินหัวเราะพลางกล่าว “ไม่เพียงอายุน้อย หน้าตาเองก็ยังงดงามอีกด้วย”
หญิงผู้นั้นรู้สึกไม่พอใจทันที “พูดจาเหลวไหล”
ลู่เฉินกล่าวประโยคหนึ่งที่ทำให้หญิงผู้นั้น รู้สึกว่าเขากำลังเยาะเย้ยนาง “ข้าไม่สนใจรูปโฉมของเจ้าอยู่แล้ว ดั