้า ถ้าอยากอยู่แบบนี้ต่อก็อยู่ไปเถอะ ทว่าคำสั่งสังหารล่าค่าหัวของเจ้า ข้าจะทำลายมันซะ”
“เจ้า… เจ้า ช่างไร้ยางอายเหลือเกิน!” เจี้ยนว่านอันร้อนใจ พลางด่าทออย่างโกรธเกรี้ยว
ลู่เฉินไม่สนใจอีกฝ่าย และเดินออกมาจากจิตสำนึก
ส่วนผู้คนภายนอกที่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กระทั่งลู่เฉินเดินออกมา ผู้คนจากวังทะเลภูเขาต่างตกใจ และผู้คนที่ยืนดูอยู่ก็อุทานออกมาว่า “ดูสิ ไอ้หนูคนนั้นเดินออกมาได้อย่างมีชีวิต”
“ไม่จริงกระมัง ยอดฝีมือมากมายขนาดนั้น กลับยังไม่สามารถจัดการเขาได้หรือ?”
อินซานตกตะลึง ส่วนถังอิงตื่นเต้นจนร้องออกมา “ดีจังเลย!”
ไม่เพียงเท่านั้น ลู่เฉินยังโบกมือทั้งสองข้าง ทำให้คนในองครักษ์เสื้อคลุมดำ ที่ไร้วิญญาณทั้งหมด พลันล้มลงกลายเป็นศพนอนเกลื่อนกลาด
ส่วนเจี้ยนว่านอัน ลู่เฉินก็เก็บเขาไปด้วย
ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างตะลึงงัน และพากันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น จนกระทั่งลู่เฉินเดินมาหยุดตรงหน้าอินซาน “นำทางเถอะ”
“จัดการเสร็จแล้วหรือ?” อินซานถามอย่างไม่อยากเชื่อ
“อืม จัดการเสร็จแล้ว” หลังจากลู่เฉินพูดจบ ถังอิงก็เข้ามาตื๊อให้เล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น
แต่ลู่เฉินไม่พูดอะไร และเดินต่อไปตามทางของตน
เหล่าคนจากวังทะเลภูเขาและผู้ฝึกตนอิสระที่อยู่แถวนั้น กลับพากันติดตามต่อไป เพราะอยากจะดูว่าสุดท้ายลู่เฉินจะจบลงเช่นไร
ประมาณหนึ่งเค่อหลังจากนั้น ชายหนุ่มเดินมาถึงเชิงเขาลูกหนึ่ง บนยอดเขามีวังลอยอยู่กลางอากาศ
“น