บทที่ 785 ค่ายกลเพลิงอันดับหนึ่งแห่งวังทะเลภูเขา!
ขณะมองบริเวณโดยรอบภูเขา ก็เห็นเปลวไฟลุกโชนทั่วทุกพื้นที่
เปลวไฟกระจายอยู่รอบด้าน ในขณะเดียวกันบนท้องฟ้าก็มีฝนหินเพลิงโปรยปรายลงมา
ตูม! ตูม! ตูม!
ฝนหินเพลิงพุ่งลงมาถล่มบริเวณ ที่ลู่เฉินและคณะยืนอยู่
หั่วเตาหลาง อินซาน และถังอิง รีบหลบหลีก ส่วนลู่เฉินเคลื่อนไหวราวกับเงา ทำให้หินเพลิงพวกนั้นไม่สามารถโจมตีโดนตัวเขาได้เลย
เยี่ยหั่วที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดไม่ยอมแพ้ นางยังคงปล่อยเปลวเพลิงออกมาไม่หยุด
ตูม! ตูม! ตูม!
หินเพลิงเหล่านั้นร่วงหล่นลงมา และระเบิดบริเวณที่ลู่เฉินอยู่
ถังอิงตกใจมาก แม้แต่นางก็ยังคิดว่าลู่เฉินตกอยู่ในอันตรายแล้ว แต่หลังจากเปลวไฟสลายหายไป กลับไม่พบร่องรอยของลู่เฉินเลยแม้แต่น้อย
“คนหายไปไหน?” ถังอิงสงสัย
หั่วเตาหลางรู้ว่าลู่เฉินต้องปลอดภัยแน่นอน จึงไม่รู้สึกกังวลอะไร แต่อินซานกลับเป็นห่วง พร้อมคิดว่าลู่เฉินอาจถูกระเบิดสลายไปแล้ว
ไม่เพียงแค่อินซาน หลายคนที่อยู่ในสถานที่แห่งนั้น ต่างคิดเช่นเดียวกัน
เยี่ยหั่วพลันแสดงสีหน้าพึงพอใจ “นี่แหละคือจุดจบของคนหยิ่งผยอง”
ในจังหวะนั้นเอง ลู่เฉินปรากฏตัวบนก้อนหิน พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “อย่างไร? คิดว่าแค่นี้จะกำจัดข้าได้งั้นหรือ?”
“เจ้า… ไม่เป็นอะไรเลยงั้นหรือ!?” เยี่ยหั่วที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดถึงกับตกตะลึง
ถังอิงดีใจเป็นอย่างยิ่ง “เห็นหรือไม่? บุรุษของข้าเก่งกาจมาก!”
อินซานมองไปทางลู่เฉ
