ิญญาณที่แยกออกมาของเจ้า จะทนได้หรือไม่” ลู่เฉินมองเจี้ยนว่านอันพลางยิ้ม
วิญญาณแต่ละส่วนของเจี้ยนว่านอันต่างตกใจ พวกมันพยายามจะหลบหนี แต่วิญญาณบางส่วนก็ถูกผลกระทบเข้าแล้ว และเมื่อถูกผลกระทบก็ค่อย ๆ สลายไป ไม่ได้เข้าสู่ห้วงฝัน แต่หายสาบสูญไปอย่างสิ้นเชิง
ลู่เฉินยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ย “โหดร้ายจริง ๆ ถึงกับทำลายร่างแยกทั้งหมดเลย”
แต่เสียงของเจี้ยนว่านอัน ก็ดังขึ้นในห้วงจิตสำนึก “ไอ้หนู ข้าบอกเจ้าเอาไว้เลยว่า วันนี้เจ้าอย่าหวังจะออกไปจากที่นี่!”
“เจ้าบอกว่าไม่ให้ออก ก็ไม่ให้ออกเลยงั้นหรือ? เจ้าดูถูกข้าเกินไปแล้ว!”
“หึ นี่คือภายในจิตสำนึกของข้า ดังนั้นข้าจึงสามารถทำให้เจ้าเข้ามาง่าย แต่ออกไปได้ยาก!” พูดจบ จิตสำนึกของเจี้ยนว่านอันก็มืดสนิททันที ราวกับอยู่ในโลกแห่งความมืด
ลู่เฉินยิ้มบาง ๆ แล้วพุ่งทะยานไปทั่วทุกสารทิศ
ขณะนี้ทุกคนที่อยู่ด้านนอก มองเห็นเจี้ยนว่านอันเปล่งประกายสีทองวูบไหว จึงพากันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นในร่างของเจี้ยนว่านอัน
ไม่เพียงคนเหล่านั้น ถังอิงที่เห็นลู่เฉินเข้าไปนานแล้วยังไม่ออกมา ก็รู้สึกกังวลใจมากเช่นกัน
“เจ้าคิดว่านายท่านของเจ้า จะเป็นอะไรหรือไม่?” ถังอิงอดถามหั่วเตาหลางไม่ได้
หั่วเตาหลางตอบอย่างมั่นใจ “นายท่านจะไม่เป็นอะไรแน่นอน!”
“แน่ใจหรือ?”
“แน่นอน!” หั่วเตาหลางตอบเสียงหนักแน่น
ถังอิงยังคงกังวลอยู่บ้าง
แต่ไม่ไกลออกไปตอนนี้ มีกลุ่มคนมาอีกกลุ่มหนึ่ง ภายในนั้นมีคนสวมเสื้อ
