ว่าวังทะเลภูเขาเป็นเจ้าของที่นี่”
“ช่างไม่รู้จักประมาณตัวเสียจริง”
ถังอิงกลับแสดงสีหน้าชื่นชม “เจ้าหนู แม้ข้าจะไม่รู้ว่าเจ้ามีความสามารถขนาดไหน แต่น้ำเสียงของเจ้านี่แข็งแกร่งจริง ๆ!”
อินซานจ้องมองลู่เฉินเขม็ง “ไอ้หนู เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้ามีพลังระดับใด?”
“ขั้นแปลงเซียนระดับสูงสุด!”
“นอกจากวรยุทธ์ระดับนี้แล้ว ข้ายังเป็นจอมกระบี่สวรรค์เก้าดาราด้วย!” อินซานพูดอย่างภาคภูมิใจ
เมื่อผู้คนที่มุงดูได้ยินคำว่าจอมกระบี่สวรรค์เก้าดารา ก็พากันสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ ด้วยแค่จอมกระบี่สวรรค์ก็เก่งกาจมากแล้ว ยิ่งเป็นถึงระดับเก้าดารายิ่งไม่ธรรมดา
แต่ลู่เฉินกลับเอ่ยประโยคหนึ่งว่า “แล้วมันเกี่ยวอะไร?”
“ดูเหมือนเจ้าสมควรได้ดู ความสามารถของข้าเสียหน่อย” อินซานพูดจบ ก็รวบรวมพลังสร้างเงากระบี่สีน้ำตาล เงากระบี่นี้จากหนึ่งเล่มกลายเป็นร้อยเล่ม แล้วเพิ่มเป็นพันเล่ม
ผู้คนต่างอิจฉาไม่หยุด
บางคนถึงกับพูดว่า “จอมกระบี่สวรรค์เก้าดาราช่างเก่งกาจจริง ๆ!”
ลู่เฉินแย้มยิ้มเย้ยหยันและเอ่ย “จะประลองพลังกระบี่กันหรือ?”
“กลัวแล้วสินะ?” อินซานคิดว่าลู่เฉินจะต้องกลัว
ทว่าชายหนุ่มกลับชักกระบี่สยบเก้าทิศออกมา และเมื่อเขาออกกระบวนกระบี่ พลังกระบี่นับหมื่นสายก็พุ่งทะยานออกมาในคราวเดียว
แต่นั่นยังไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงที่สุด
เพราะในชั่วอึดใจถัดมา ลู่เฉินก็บีบอัดพลังกระบี่หมื่นสาย ให้กลายเป็นห้าสาย
บางคนถึงกับพูดติดอ่าง “นะ… นี
