ียงเย็นชา
“เจ้าบอกว่าห้ามก็ห้ามได้เลยงั้นหรือ?” ถังอิงจ้องมองอีกฝ่ายพลางถาม
อินซานมองด้วยสายตาเย็นชา “ครั้งที่แล้ววิ่งหนีเร็วกว่าใครเลยนะ!”
“ครั้งที่แล้วข้าไม่ได้เตรียมตัวมา อีกอย่างครั้งที่แล้วพวกเจ้าก็มีคนมาก แต่ตอนนี้ข้าไม่เหมือนเดิมแล้ว ข้าเองก็มีผู้ช่วยเหมือนกัน!” ถังอิงชี้ไปทางลู่เฉินและหั่วเตาหลาง
อินซานช้อนมองลู่เฉินแล้วหัวเราะเยาะ “เพียงแค่ขั้นหลอมแก่นแท้เท่านั้น เจ้ามาที่นี่เพื่อเล่นตลกหรือ?”
“เฮ้ อย่าดูถูกบุรุษของข้าสิ เขาไม่ธรรมดานะ” ถังอิงอวดอ้าง
“บุรุษของเจ้า?” อินซานอดหัวเราะไม่ได้ และคนอื่น ๆ เองก็หัวเราะลั่นเช่นกัน
ถังอิงจ้องมองพวกเขาและเอ่ย “มีอะไรน่าขำ?”
อินซานหัวเราะเสียงประหลาดและเอ่ย “ทุกคนต่างรู้ว่าจอมมารอย่างเจ้าไม่ชอบบุรุษ แต่ตอนนี้กลับบอกว่ามีบุรุษของตัวเอง เจ้าไม่คิดว่ามันน่าขำหรือ?”
“ข้าไม่ชอบบุรุษที่ไม่มีความสามารถ แต่เขาเก่งกว่าพวกเจ้ามาก” ถังอิงพูดอย่างภาคภูมิใจ
“ขั้นหลอมแก่นแท้เก่งกว่าพวกข้ามาก? จอมมาร สมองมีน้ำเข้าไปหรือ?” อินซานพูดอย่างดูถูก
“ไม่เชื่องั้นหรือ? งั้นพวกเจ้าลองดูสิ ข้าขอรับรองว่าในวังทะเลภูเขาของพวกเจ้า ไม่มีผู้ใดเป็นคู่ต่อสู้กับเขาได้!” ถังอิงข่มขู่พวกเขา
อินซานหัวเราะเยาะ “จอมมาร ดูเหมือนถ้าข้าไม่แสดงให้พวกเจ้าเห็น ความร้ายกาจสักหน่อย พวกเจ้าคงจะคิดว่าทะเลภูเขามารของพวกเรา ใคร ๆ ก็เข้ามาได้สินะ!”
ถังอิงรีบก้าวไปยืนหลบอยู่ด้านหลังลู่
