“เจ้าไม่มีคู่ครองใช่หรือไม่? ต่อไปให้ข้าเป็นคู่ครองของเจ้า แล้วพวกเราจะได้บำเพ็ญเพียรและผจญภัยด้วยกัน!”
“เสียเวลาเปล่า”
“ไม่ได้เสียเวลาสักหน่อย จะเสียเวลาได้อย่างไรกัน” ถังอิงพูดพลางพยายามจะคว้าแขนลู่เฉิน แต่เขากลับหลบหลีกไปอีกครั้ง
หั่วเตาหลางมองด้วยความงุนงง เขาไม่เข้าใจความสัมพันธ์ ระหว่างคนทั้งสองเลยแม้แต่น้อย
ถังอิงไม่ยอมแพ้ นางหันไปมองหั่วเตาหลางแล้วพูดว่า “เด็กน้อย มาสิ บอกข้าหน่อยว่าเขาเป็นใครกัน!”
เด็กน้อย?
หั่วเตาหลางขมวดคิ้ว สีหน้าเขาเริ่มแปลกประหลาด
