ของเจ้ามีเพียงเท่านี้หรือ?”
ต้วนเสี่ยตะคอกขึ้นมา “ข้าจะทำให้เจ้ารับรู้ถึงความน่ากลัวของข้า”
ต้วนเสี่ยเรียกผู้พิทักษ์โลหิตคนอื่น ๆ ออกมาอีกครั้งทันที จากนั้นผู้พิทักษ์โลหิตเหล่านี้ก็รวมเข้ากับเขา ต่อมาเงาร่างของต้วนเสี่ยพลันเลือนลาง เซี่ยอีฉานจึงตกตะลึงขึ้นมา “นายท่าน เขาใช้เคล็ดวิชาวิญญาณมารโลหิต!”
ชั่วพริบตาถัดมา ต้วนเสี่ยกลายเป็นเงาวิญญาณ และบนวิญญาณนั้นยังมีแสงเลือดสว่างขึ้นมา
ลู่เฉินจึงฝืนยิ้มออกมา “กลายเป็นวิญญาณ?”
“เช่นนี้ข้าก็สามารถใช้เคล็ดวิชาวิญญาณมารที่แข็งแกร่งได้แล้ว และเคล็ดวิชาวิญญาณมารนี้ สามารถทะลุผ่านกายเนื้อของเจ้าได้ ก่อนจะทำให้เจ้าตายทั้งเป็น” ต้วนเสี่ยข่มขู่
เมื่อลู่เฉินได้ยินก็แสยะยิ้มออกมา “ดี ลองดูหน่อยว่าพลังของเจ้าเป็นเช่นไร”
“ลอง? เจ้าไม่กลัวหรือ?” ต้วนเสี่ยเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ
ลู่เฉินพูดอย่างไม่สนใจ “แล้วมีสิ่งใดน่ากลัวกัน?”
