บทที่ 760 สถานะสูงขึ้นไปอีกระดับ!
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าคนเหล่านี้จะพูดอะไร ลู่เฉินก็เพิกเฉยต่อพวกเขา ฝ่ายผู้เฒ่าหั่วเก๋อนั้นพยายามจะทุบตีชายหนุ่ม แต่กลับไม่สามารถทำอะไรได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงยืนหอบอยู่กับที่เป็นเวลานานเท่านั้น
จากนั้นผู้เฒ่าหั่วเก๋อจึงพูดกับทุกคนว่า “คราวนี้พวกเจ้าคนไหน จะมาจัดการกับเจ้าเด็กคนนี้กัน?”
ทุกคนต่างไม่อยากทำงานที่ไม่ได้รับผลตอบแทนเช่นนั้น พวกเขาจึงมองหน้ากัน ก่อนสุดท้ายจะไม่มีใครออกไป
ผู้เฒ่าหั่วเก๋อไม่พอใจและเอ่ย “เหตุใดพวกท่านถึงขี้ขลาดกันขนาดนี้!?”
“ผู้เฒ่าหั่วเก๋อ เจ้าอย่าเพิ่งโกรธไปเลย” มีคนเอ่ยปลอบผู้เฒ่าหั่วเก๋อ
“เรื่องราวกลายเป็นเช่นนี้แล้ว แต่เจ้ากลับบอกไม่ให้ข้าโกรธงั้นหรือ?” ผู้เฒ่าหั่วเก๋อมองคนเหล่านี้ด้วยความสับสน
ทุกคนเงียบไป แต่เจ้าสำนักกล่าวว่า “ผู้เฒ่าหั่วเก๋อ หากเขาไม่เต็มใจที่จะเป็นเจ้าสำนัก เช่นนั้นเราก็ลืมมันไปเถอะ”
“ลืมเช่นนี้ไม่ได้” หลังจากผู้เฒ่าหั่วเก๋อพูดเช่นนี้ เขาก็จ้องไปทางลู่เฉิน
ชายหนุ่มยิ้มอย่างจนใจพลางเอ่ย “แล้วเจ้าต้องการอะไร?”
“ข้ามียาอยู่ที่นี่ ถ้าเจ้ากล้ากินมัน หลังจากนั้นเจ้าจะทำอะไรก็เชิญ แต่ถ้าเจ้าไม่กล้าก็จงเป็นเจ้าสำนักเสีย ว่าอย่างไรล่ะ?” ผู้เฒ่าหั่วเก๋อกล่าวอย่างเย็นชา
ลู่เฉินยิ้มอย่างขมขื่น “มีวิธีบังคับผู้อื่นให้เป็นเจ้าสำนักแบบเจ้าได้อย่างไร”
เจ้าสำนักที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วย ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน
