บทที่ 755 ทรายกลืนมนุษย์อะไร มันก็แค่นี้เท่านั้น!
ฝ่ายซางเจี้ยนซานได้ยินสิ่งที่ลู่เฉินพูดจากบนภูเขาก็พลันส่งยิ้มให้เขา “ดูเหมือนเจ้าจะรู้อะไรมากมายเลยนะ!”
ลู่เฉินมองหั่วเตาหลางแล้วพูดว่า “ข้าจะลงมือเอง”
หลังทุกคนเห็นว่าลู่เฉินกำลังจะลงมือด้วยตัวเอง พวกเขาก็พากันล้อเลียน “เจ้าหนู อย่าพยายามเลย ศิษย์พี่ของเราทรงพลังมาก”
“ใช่แล้ว ศิษย์พี่ของเราเก่งกาจเป็นอย่างยิ่ง”
“เจ้าหนู ข้าคิดว่าเจ้าควรยอมแพ้โดยเร็ว เพราะไม่เช่นนั้นเจ้าจะต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมากในภายหลัง”
เสียงของเฉออู่ที่เอ่ยขึ้นมาร่วมกับผู้คนจำนวนหนึ่งที่กำลังตักเตือนเขา แต่ชายหนุ่มกลับพูดกับนางว่า “ข้าคิดว่าเจ้าควรขอให้ศิษย์พี่ของเจ้าหยุดแค่นี้จะดีกว่า ไม่เช่นนั้น เมื่อเกิดเรื่องน่าอายในภายหลังแล้วจะไม่ดี”
“หยุดคุยโอ้อวดได้แล้ว!”
ลู่เฉินคร้านจะสนใจนางแล้ว จึงเดินมาถึงด้านหน้าภูเขา แล้วหยิบธนูเงาออกมาพลางพูดว่า “อย่ายืนสูงเกินไป ระวังจะกลายเป็นเป้า!”
ครั้นทุกคนเห็นลู่เฉินคิดจะใช้ธนูเพื่อจัดการกับซางเจี้ยนซาน ทุกคนในสถานที่แห่งนั้นต่างหัวเราะออกมา เช่นเดียวกับซางเจี้ยนซานถึงกับหยอกล้อ
“เจ้าคิดว่าของแค่นั้นจะจัดการกับข้าได้หรือ?”
“ลองดูแล้วเจ้าก็จะรู้” หลังลู่เฉินพูดเช่นนั้นก็เล็งคันธนูขึ้นไป โดยเขาให้แมวมารมายาช่วยเหลือ จึงทำให้ลูกธนูที่ก่อตัวขึ้นทรงพลังอย่างมาก
แต่ซางเจี้ยนซานไม่ได้จริงจังกับมันเลย เขาโคจรโล่พลังวิญญาณสีน้ำตาลขึ
